Boekomslag van Mr Denver

Personagestudie · Personages

Alles dragen: Dakota Lennix en de baas die de klok vergat

Personagestudie · redactie van My Passion ·

Over het boek
7,5/10Personages
Heldin8,0
Love interest7,0
Conflict tussen hen7,0
Vertelstem8,0

Dakota Lennix

Dakota doet het zware werk, letterlijk. De redactie noemt haar bekwaam en toegewijd, en hoofdstuk 1 laat dat in actie zien: twee sporttassen, twee latte’s, een aftellende klok in haar hoofd en een telefoon die ze controleert op opdrachten. Ze is ook grappig over zichzelf. Wanneer chauffeur Eddy Brown zegt dat hij verbaasd is dat zo’n slank meisje met zulke grote tassen sjouwt, lacht ze droevig en vertelt ze dat mensen dat altijd zeggen en dat haar baas haar waarschijnlijk daarom heeft aangenomen.

Wat haar drijft, is haar leven terug willen. Volgens de redactie maakt ze een ontslagbrief klaar, en de flaptekst zegt dat ze zoveel van haar werk houdt dat ze soms op haar werk slaapt. Haar kracht is dat ze georganiseerd is en een beslissende stap durft te zetten. Haar zwakke plek, zoals het materiaal die schetst, is dat ze te veel geeft: haar carrière heeft haar vrije tijd opgeslokt, terwijl haar loyaliteit onopgemerkt bleef.

Kyle Denver

Kyle is het vraagteken. Volgens de flaptekst is hij een perfectionist die niet helemaal begrijpt hoe tijd werkt, en de redactie noemt hem briljant en blind voor alles behalve zijn succes. Deals, vergaderingen en telefoontjes vullen zijn dagen. Hij is ook de man wiens vergadering Dakota’s klok laat tikken.

Zijn kracht is zijn focus; zijn toewijding heeft zijn bedrijf opgebouwd. Zijn zwakte is dat hij de persoon naast zich niet ziet. Hoofdstuk 1 laat hem niet rechtstreeks zien. Hij bestaat als ‘de duivel zelf’ en als een telefoon die stil blijft. Dat vind ik niet erg. We leren hem kennen via haar verwachtingen, en de echte test voor hem is volgens de redactie of hij verandert wanneer hij op het punt staat haar kwijt te raken.

De dynamiek tussen hen

De scheve verhouding is bewust. Zij houdt zijn agenda tot op de minuut bij, terwijl hij haar alleen lijkt op te merken via de taken die ze uitvoert. Haar kleine, persoonlijke reacties, zoals haar opluchting wanneer er geen bericht is, tonen iemand die haar dag heeft ingericht rond een man die haar geen aandacht teruggeeft.

De ontslagbrief is het eerste wat daar verandering in kan brengen. Het conflict is emotioneel voordat het romantisch wordt, en het fragment laat alleen Dakota’s kant zien. Lezers moeten erop vertrouwen dat Kyle het wachten waard is, waardoor de romantiek vooral moet steunen op scènes die de opening nog niet bereikt.

De vertelstem

Dakota vertelt in de eerste persoon: buiten adem, grappig en een tikje berustend. Shit. staat alleen op een regel en zegt meer over haar stress dan een hele alinea zou kunnen. De dialogen zijn vlot, en haar antwoorden aan de chauffeur houden dezelfde luchtige toon. Humor en verdriet staan naast elkaar, net als dat droevige lachje om de opmerking over de tassen.

De vertelstem doet het werk van de karakterisering, want het is ook de lens waardoor we Kyle zien. Hou je van een intieme, vlotte verteller, dan geeft deze opening je een goede reden om nog een paar hoofdstukken bij haar te blijven.

Wat werkt goed

  • Dakota heeft humor, is bekwaam en staat voor een beslissing.
  • De ik-vertelstem is vlot en warm, en draagt het hoofdstuk in haar eentje.
  • Doordat degene die over het hoofd wordt gezien als eerste wegloopt, begint hun relatie met een helder onevenwicht.

Misschien niets voor jou als

  • Niet voor lezers die vroeg het perspectief van de love interest of een completer beeld van hem willen.
  • Minder geschikt als je in het eerste hoofdstuk al chemie tussen de hoofdpersonages wilt.

Eindoordeel: 7,5/10

Dakota’s humor en uitputting dragen hoofdstuk 1; Kyle blijft een vraagteken, en juist dat maakt zijn belofte het interessantst.

Onze reviews zijn gebaseerd op het uitgangspunt van het boek, het eerste hoofdstuk en lezersgegevens uit de My Passion-app. We verklappen niets wat niet al in de flaptekst staat.