
Personagestudie · Personages
Obsidian Alpha: het meisje dat niet wegkeek
Personagestudie · redactie van My Passion ·
Over het boekMorena
We ontmoeten haar als observator, niet als deelnemer. Het hoofdstuk opent met de grimmige briefing van Alpha Luke, en Morena neemt alles gewoon in zich op: de schichtige blikken, de hele roedel die bijeen is gekomen, de kinderen die stil moeten zitten. Ze merkt op dat de bijeenkomst ‘een vreemde gelegenheid’ is en zet de geschiedenis ervan helder uiteen, als iemand die goed heeft geluisterd naar alles wat de volwassenen vertelden.
Haar drijfveer is verlangen, en dat is een heel gewoon verlangen: ‘Misschien ontmoet ik eindelijk mijn partner.’ Ze is al meer dan zeven maanden achttien. Ze is naar elk beschikbaar sociaal evenement geweest, ‘maar zonder resultaat’. Dat is ontroerend: een meisje dat haar eigen teleurstellingen bijhoudt terwijl alle anderen de doden tellen.
Haar kracht komt naar voren in de flaptekst, en dat is het sterkste karaktertrekje in het materiaal. De zaal zit vol mensen die haar vertellen dat ze ten dode is opgeschreven, en zij loopt uit haar schuilplaats en kwam wat dichterbij. De redactionele informatie beschrijft haar als gereserveerd, stil en sterk, als iemand die ‘nooit bezwijkt onder druk’. De enige scène die we krijgen, maakt die omschrijving waar.
Haar zwakte is de keerzijde daarvan: oplettendheid kan op passiviteit lijken. Lezers die een heldin willen die vanaf de eerste pagina van zich afbijt, zullen merken dat Morena haar kaarten dicht tegen de borst houdt.
Obsidian Alpha
Het slimste wat het boek doet, is hem volledig karakteriseren door zijn afwezigheid. Hoofdstuk één laat hem niet zien. Het laat de leegte zien die hij achterliet: vijf jaar niet gezien, ouderen die weigeren erover te praten en de zin die het zware werk doet – ‘Buitenstaanders die hem daadwerkelijk zagen, leefden niet lang genoeg om het na te vertellen.’ De opening leidt ons naar Alpha Leander, de enige naam die met die vijf jaar stilte verbonden is, en laat de rest aan de geruchten over.
Vervolgens geeft de flaptekst ons een fysieke indruk van hem: leigrijze ogen, wijdgeplante benen, een lengteverschil dat in voeten wordt gemeten, en een kille blik die zij desondanks betoverend vindt. De redactionele informatie vult aan wat de geruchten niet vertellen: een oeroude, vervloekte wolf, een man die koud en meedogenloos wordt genoemd, maar daaronder ‘een man die troost en verlossing nodig heeft’.
Zijn kracht als romantische held zit in het verschil tussen die twee versies van hem. Zijn zwakte is, zoals bedoeld, dat hij jarenlang heeft toegelaten dat de monsterlijke versie voor hem doorging. Lezers die meteen een aardige held nodig hebben, zullen geduld met hem moeten hebben.
De dynamiek
Deze twee vormen samen een conflict dat al in de opzet zit, en het is een goed conflict: een hele samenleving heeft besloten wie deze man is, en één achttienjarige is het daar op het eerste gezicht niet mee eens. Het conflict berust niet op een gekunsteld misverstand, maar op reputatie tegenover herkenning, met de redactionele ‘vrije wil versus voorbestemde liefde’ op de achtergrond.
Er is ook sprake van een eerlijke machtsongelijkheid. Hij is ouder, gevreesd, enorm en heeft macht binnen de roedel; zij staat nog maar aan het begin van dit alles. Het verhaal schetst hem als degene die meer te verbergen heeft en haar als degene die op onderzoek uitgaat. Dat geeft haar zeggenschap die de machtsongelijkheid haar anders zou ontnemen. Ze wordt niet gered. Ze leest hem.
De vertelstem
Ik-perspectief, soms in de tegenwoordige tijd, dicht op Morena’s huid en vooral informatief. Ze vertelt alsof ze haar wereld aan een vriendin uitlegt: hoe de bijeenkomst werkt, waarom de gastrol rouleert en waarom dit jaar anders is. De toon is beheerst in plaats van dramatisch, waardoor gevoelsmomenten harder aankomen – ‘Ik ben daarentegen op de een of andere manier enthousiast over het evenement’ is de eerste keer dat ze zichzelf toestaat iets te willen, en dat kleine voorbehoud in ‘op de een of andere manier’ is heel typisch voor een achttienjarige.
Het is een functionele, bescheiden vertelstem die is gericht op tempo en helderheid, niet op lyriek. Lees je voor proza vol sfeer, dan houdt dit verhaal het direct; lees je voor vaart en een vertelster die aanvoelt als een echte tiener die dingen opmerkt, dan doet het zijn werk goed.
Wat werkt goed
- Morena’s zelfbeheersing blijkt uit haar gedrag, niet uit bijvoeglijke naamwoorden
- Zijn reputatie geeft al vorm aan zijn karakter voordat hij verschijnt
- Hun conflict is thematisch en niet gekunsteld
Misschien niets voor jou als
- Niet voor lezers die een luidruchtige, gevatte heldin willen
- Minder geschikt als broeierige, mysterieuze liefdesinteresses je koud laten
Eindoordeel: 8,0/10
Morena’s weigering om terug te deinzen is een echt sterk karaktertrekje, en de held is gemaakt voor lezers die hun alpha’s graag gevreesd, vervloekt en stilletjes hongerig naar begrip zien.
Onze reviews zijn gebaseerd op het uitgangspunt van het boek, het eerste hoofdstuk en lezersgegevens uit de My Passion-app. We verklappen niets wat niet al in de flaptekst staat.