
Obey or Bleed
autor: Tessa Kelwyn
Serce nie wybiera, w kim się zakocha…
- Gatunek
- Romans
- Rozdziały
- 30
- Status
- Ukończona
- Odczytania
- 5,3 tys.
16+ · Zaktualizowano
Lyra Ashen nigdy nie przypuszczała, że może zakochać się w potworze. Jest bystrą, nieustraszoną i oddaną dziennikarką, która chce pogrążyć skorumpowanego gubernatora Pierce’a Leneghana, powiązanego z mafią. Skupia się na ujawnieniu jego mrocznych interesów, aż widzi go na żywo…
Gdy Lyra kieruje wzrok na Pierce’a, nie potrafi zebrać myśli. Alpha natychmiast czuje pociąg do młodej, seksownej dziennikarki i uznaje ją za swoją przeznaczoną partnerkę. Misja Lyry staje się przez to niemal nie do zniesienia.
Nie potrafi oprzeć się magnetycznej więzi, która łączy ją z potężnym Alphą. Teraz musi zdecydować: dokończyć niedokończoną sprawę czy rzucić się w wir namiętności i poddać uczuciom. Nie widzi już w Pierce’ie potwora, lecz mężczyznę, przy którym czuje coś, czego nigdy wcześniej nie zaznała.
Motywy poruszane w Obey or Bleed
👿 Enemies to lovers
🐺 Przeznaczeni partnerzy
⚜️ Mafia
🕊️ Druga szansa
♥️ Rozum kontra uczucia
Dlaczego warto przeczytać Obey or Bleed
🔥 Mafijne porachunki, które budują napięcie przez całą historię
🐺 Więź między wilkołakami dla fanów zjawisk paranormalnych
🎯 Nieodparta chemia między wrogami
Poznaj głównych bohaterów
🕵️♀️Lyra Ashen
Lyra rusza z misją, by ujawnić mroczne sekrety i nielegalne interesy Pierce’a Leneghana, nie przypuszczając, że tak łatwo może się zakochać. Poznajemy ją jako bystrą, nieustraszoną i pełną pasji dziennikarkę, która musi znaleźć wyjście z pułapki: wybrać misję czy pójść za głosem serca.
🧛♂️ Pierce Leneghan
Pierce jest Alphą i przestępcą, który zna jedynie mroczną stronę życia — aż do chwili, gdy poznaje Lyrę. Na jej widok serce zaczyna mu bić mocniej i nie potrafi oprzeć się przeznaczonej im więzi. W trakcie historii Pierce się zmieni i pokaże czytelnikom swoją wrażliwą stronę. „Ale nawet potwory nie mogą przetrwać bez serca bijącego w piersi”. Ten niezwykły cytat Colleen Hover doskonale opisuje głównego bohatera i zachęca czytelników, by spojrzeli poza jego powierzchowność. Obey or Bleed to świetny wybór dla fanów mrocznych romansów.
Obey or Bleed – rozdział 1
Perspektywa Lyry
Gdybyś rok temu powiedział mi, że będę półnaga, tańcząc dla obleśnych polityków w eleganckim, podziemnym klubie, z podsłuchem przy ciele, pewnie zakrztusiłabym się mrożoną kawą i uznała cię za wariata.
A jednak oto jestem. Wpatruję się we własne odbicie w garderobie klubu The Burning Sun — miejsca, gdzie sekrety krążą szybciej niż szampan.
Pociągnęłam za czarny, cekinowy stanik, który ledwie zakrywał mi piersi, i poprawiłam pasujące do niego stringi, które zupełnie nie pomagały mi zachować godności. Aksamitna maska zasłaniała mi oczy, dając dość anonimowości, bym mogła udawać, że to nie najgorszy pomysł w moim życiu.
A ten mały mikrofon brzęczący pod stanikiem? Tak, miał sprawić, że poczuję się jak twarda szpiegini. Niespodzianka: nie sprawił.
„Dasz radę, Lyra” — wymamrotałam, starając się nie zwymiotować ze zdenerwowania. „Po prostu tańcz. Nagraj skorumpowanego drania. I wynoś się stąd”.
Proste, prawda?
„Pokój trzeci” — warknął szorstki głos. Jeden z ochroniarzy stał w drzwiach, ze skrzyżowanymi ramionami i kamienną twarzą. „Gubernator czeka”.
Żołądek mi się ścisnął. Czas na przedstawienie.
„Świetnie” — powiedziałam z najbardziej sztucznym uśmiechem świata i minęłam go dumnym krokiem, wbijając obcasy w podłogę, jakbym naprawdę wiedziała, co robię.
Korytarz pachniał drogimi cygarami, nadmiarem wody kolońskiej i ego. Przemknęłam za aksamitną kotarę i weszłam do pokoju trzeciego, czyli do VIP-owskiej jamy grzechu. Skórzane kanapy otaczały niewielką prywatną scenę, a pośrodku, jakby cały świat należał do niego, siedział gubernator Renshaw.
Ważniak. Jeszcze większe ego. Sączył whisky, jakby właśnie nie przyłapano go — rzekomo — na praniu milionów.
Po jego bokach siedziało trzech mężczyzn, napuszonych w garniturach i usilnie próbujących wyglądać na ważnych. Z wyjątkiem niego. Facet na drugim końcu kanapy? Nie ruszał się ani nie odzywał. Tylko patrzył.
Wysoki. O ostrych rysach. Z gładko zaczesanymi czarnymi włosami. Miał twarz, której nie da się zapomnieć, a uwierzcie mi, bardzo chciałam o niej zapomnieć. Bo gdy tylko weszłam, jego spojrzenie przykuło mnie do miejsca, jakbym w zwolnionym tempie wkroczyła do lwiej jamy.
Nie. Nie patrz na niego. Skup się na Renshawie. Jesteś tu dla misji.
Chwyciłam rurę, jakby była jedyną stabilną rzeczą w pomieszczeniu, i zmusiłam ciało do ruchu w rytm dudniącej z głośników muzyki. Powoli i zmysłowo.
„Cholera” — mruknął jeden z facetów. „Renshaw, skąd ty bierzesz te dziewczyny?”
„Jest nowa” — odparł gubernator z uśmiechem. „Podoba mi się ta maska. Wygląda przez nią tajemniczo i trochę niebezpiecznie”. Urocze. Naprawdę oryginalne.
Przykucnęłam i ruszyłam do przodu na czworakach, wpatrując się we wszystkich poza nieruchomym draniem, który obserwował mnie jak własną zdobycz. Ale potem… no tak. Zerknęłam.
Nie ruszył drinka ani nie drgnął palcami. Ale jego oczy — lodowoniebieskie, płonące jak powolny ogień — wbijały się we mnie, jakbym właśnie wyszeptała sekret, który tylko on mógł usłyszeć. O co mu, do diabła, chodziło?
Skup się, Lyra. Jesteś tu dla Renshawa. Nie dla faceta, który wygląda, jakby potrafił jednocześnie skręcać karki i pić drogiego szkockiego.
Obróciłam biodra i podpełzłam do gubernatora. Czas podkręcić atmosferę. Przerzuciłam jedną nogę przez jego kolana, przesunęłam dłońmi po jego piersi, a biodrami zaczęłam ocierać się o niego w rytm powolnego basu dudniącego za ścianami. Wstrzymał oddech, a ja pochyliłam się blisko, muskając ustami jego ucho.
Uśmiechnął się z miną kogoś zdecydowanie zbyt zadowolonego z siebie. „Transport dotrze we wtorek” — mruknął do faceta obok. Bingo.
„Trafi prosto do—”
„Alpha” — przerwał jeden z garniturowców, zerkając w stronę typa czającego się w cieniu. „Włoch chce z tobą porozmawiać, jak skończysz”.
Alpha? To jego prawdziwe imię? Kryptonim?
Nie miałam czasu się nad tym zastanawiać, bo coś we mnie — jakaś głupia, magnetyczna siła — już ciągnęło mnie z powrotem do niego. Próbowałam dalej ocierać się o Renshawa, ale teraz wydawało się to wymuszone. Jakby moje ciało wiedziało, że jestem odwrócona w złą stronę.
Znów spojrzałam na tego, którego nazywali „Alphą”.
Nadal się nie poruszył, tylko uniósł drinka do ust i powoli upił łyk, obserwując mnie spojrzeniem, od którego mrowił mi cały kręgosłup. Takim, które zdzierało więcej niż ubrania — zdzierało wymówki… kłamstwa… maski.
Kolana obróciły się same. Zdradzieckie. Spragnione odpowiedzi, niebezpieczeństwa albo czegoś, na co nie znałam nawet nazwy. Zsunęłam się z kolan gubernatora, ignorując jego cichy jęk protestu, i powoli znów opuściłam się na podłogę.
Moje dłonie dotknęły sceny, a biodra kołysały się w rytm muzyki, kiedy odpełzłam od gubernatora i ruszyłam ku niemu — ku mężczyźnie, którego imię smakowało jak kłopoty i władza.
Zatrzymałam się, klęcząc dokładnie między jego nogami. Powtarzałam sobie, żeby odwrócić wzrok. Zachować zimną krew. Ale tego nie zrobiłam. Spojrzałam w górę, prosto w jego oczy, i wtedy zrozumiałam: przegrałam w grę, w którą — jak mi się zdawało — grałam.
Wciąż się nie odzywał, ale w końcu się poruszył. Powoli i z rozmysłem wyciągnął rękę i zacisnął ją na garści moich włosów.
Nie szarpnął i nie sprawił mi bólu. Chwycił mnie tylko na tyle mocno, bym nigdzie nie odeszła. Jego uścisk był pewny. Ostateczny. Zaborczy — nie pytał, tylko oznajmiał.
Zastygłam, gdy pochylił się i powąchał moją szyję. Wciągnęłam powietrze. Moje ciało zesztywniało. Mózg wrzeszczał: wstań, uciekaj, ugryź go, zrób cokolwiek — ale nie zrobiłam nic.
Skamieniałam, a po szyi rozlewało mi się ciepło niczym reakcja chemiczna, której nie potrafiłam zatrzymać.
Wolną ręką sięgnął do marynarki, wyciągnął plik banknotów i przycisnął go do mojej piersi. Tuż nad sercem. Jego knykcie musnęły moją skórę, jakby robił to celowo. Jakby każdy ruch był groźbą przebraną za pieszczotę.
Wtedy odezwał się cichym, bliskim głosem, jakby zdradzał cholerny sekret. „Cóż za piękna partnerka”.
Zamrugałam. Mocno. Partnerka? W sensie… bratnia dusza? Znacznik na obroży? Jakiś zaborczy żargon sekty?
Zanim zdążyłam cokolwiek powiedzieć, jego palce zostawiły banknoty i przesunęły się w górę. Ujął mnie za podbródek, zmuszając, bym na niego spojrzała — jakby odwrócenie wzroku nie wchodziło już w grę.
Z bliska pachniał dymem, przyprawami i czymś mroczniejszym, czego nie potrafiłam nazwać. Musnął kciukiem kącik moich ust i przez ułamek sekundy zapomniałam, po co właściwie tu przyszłam.
„Jeszcze się spotkamy” — powiedział. Potem wstał, puszczając mnie tak, jakby oddawał mnie grawitacji.
Odszedł, jakby nie wywrócił mojego wieczoru do góry nogami. Jakby nie wyłączył mojej misji i nie przeprogramował całego mojego układu nerwowego.
A ja zostałam tam, klęcząc, z sercem bijącym w gardle i mózgiem, który nie chciał się zrestartować.
Opis książki Obey or Bleed

Podjela sie pracy pod przykrywka, by zdemaskowac skorumpowanego gubernatora. Zamiast tego zostala zawlaszczona przez bossa mafii.
Lyra Ashen to bystra, niezalezna dziennikarka z jednym celem - obalic wplywowego polityka powiazanego ze swiatem przestepczym. Jej misja jednak rozpada sie w chwili, gdy na jej drodze staje Pierce Leneghan, bezwzgledny przestepca i dominujacy Alfa, ktory oznacza ja jako swoja przeznaczona partnerke. Kiedy ucieczka okazuje sie niemozliwa, a opor przynosi jej nie tylko siniaki, lecz takze rozkosz - swiat Lyry pograza sie w obsesji, wladzy i pozadaniu.
Moze z nim walczyc. Moze go nienawidzic. Przysiegala sobie, ze nigdy nie zakocha sie w takim potworze jak on. Ale potwory nie caluja w ten sposob i prawdopodobnie nie krwawia dla ciebie.
Co dzieje się w 1. rozdziale książki Obey or Bleed
Lyra Ashen wchodzi do The Burning Sun, podziemnego klubu, podając się za tancerkę, podczas gdy ukryty mikrofon nagrywa gubernatora Renshawa. W garderobie zbiera się na odwagę, a potem ochroniarz prowadzi ją do prywatnego pokoju, gdzie gubernator czeka w towarzystwie kilku mężczyzn w garniturach. Przyciąga jej uwagę milczący nieznajomy siedzący na drugim końcu kanapy, ale Lyra skupia się na zadaniu. Tańcząc dla Renshawa, słyszy, jak wspomina o dostawie, która ma dotrzeć we wtorek, lecz nie udaje jej się ustalić, dokąd jest przeznaczona.
Mężczyzna stojący obok gubernatora nazywa nieznajomego „Alphą”, a Lyra, zamiast dalej tańczyć przed Renshawem, odwraca się i czołga w jego stronę. Nieznajomy chwyta ją za włosy, wącha jej szyję i kładzie banknoty na jej piersi. Potem nazywa ją swoją partnerką i ujmuje ją pod brodę, zmuszając, by spojrzała mu w oczy. Lyra jest zaskoczona i nie potrafi pojąć, co ma na myśli. Mężczyzna mówi, że jeszcze się spotkają, puszcza ją i wychodzi. Rozdział kończy się, gdy Lyra wciąż klęczy, wstrząśnięta i rozproszona, niezdolna skupić się na misji.
Motywy
- Przeznaczeni partnerzy
- Paranormal
- Druga szansa
- Mroczny romans
- Wilkołak
- Przymusowa bliskość
- Mafia
- Odrzucony partner
Obey or Bleed: pytania czytelników
Czy książka Obey or Bleed jest ukończona?
Tak. Książka Obey or Bleed jest ukończona i liczy 30 rozdziałów.
Gdzie mogę czytać Obey or Bleed online?
Książka Obey or Bleed jest dostępna w aplikacji My Passion – możesz czytać ją w przeglądarce lub aplikacji na iOS i Androida. Początek 1. rozdziału znajdziesz na tej stronie. Otwórz Obey or Bleed w My Passion →
Czy Obey or Bleed jest na Reddicie lub Wattpadzie?
Nie. Obey or Bleed to tytuł dostępny wyłącznie w My Passion, więc całą książkę przeczytasz tylko w aplikacji My Passion; kopie opublikowane na innych stronach nie są oficjalne.