Recursion

Iminulat ko ang mga mata ko pero puro kadiliman lang din ang sumalubong sa paningin ko. Nakapiring pala ang mga mata ko. Naramdaman ko ang kirot sa may ulo ko nang simulan kong alalahanin ang nangyari.

Siguro ay nasa San Pedrino pa rin ako. Pero kung saang parte, ‘yon ang hindi ako sigurado. Ang natatandaan ko lang, naglalakad na ako pauwi ng apartment na inupahan ko para sa maikli kong bakasyon, at naramdaman ko na may mga yabag na sumusunod sa akin. Nang subukan kong lingunin kung sino ‘yon, bigla nang nagdilim ang lahat.

‘Nasaan ako?!’ Gusto ko sanang isigaw pero hindi ko nagawa. Do’n ko lang napagtantong may malaki palang busal ang bibig ko na naglalaway na. Tuluyan na akong nilamon ng takot nang maramdaman kong mahigpit na nakatali ang katawan at mga binti ko sa kinauupuan ko. Ang mga kamay ko ay nasa harapan ko at naigagalaw pero hindi ang mga braso ko na may mahigpit ring mga tali.

Pilit akong kumilos at nagbabakasakali na makalas ang mga lubid sa katawan ko. Hanggang sa tuluyan na ngang matumba ang kinatatalian kong upuan. Medyo lumuwag ang piring sa mga mata ko pero hindi ang mga lubid sa katawan ko.

Muli akong kumilos at pilit na kumakawala.

Napalunok ako ng laway at huminto sa ginagawa ko nang makarinig ng mga yabag na papalapit kung saan ako naroroon.

‘Tulong!!! Tulungan ninyo ako!!!’ Mga salitang pilit isinisigaw ng nakabusal kong bibig.

Papalapit nang papalapit ang mga yabag kasunod ng mga halakhakan ng mga nagmamay-ari nito. Laumangitngit ang pinto na tila ba kaytagal nang hindi nabubuksan.

“Oh?! Bakit buhay pa ‘yan?” boses ng isang lalaki.

“Gusto ko kasi ‘yung mainit-init pa ang dugo,” boses ng isang babae.