Obey or Bleed kitap kapağı

Obey or Bleed

Tessa Kelwyn tarafından

Kalbin kime âşık olacağını seçmez…

Tür
Aşk
Bölümler
30
Durum
Tamamlandı
Okunma
5,3 B

16+ · Güncellendi

Lyra Ashen, bir canavara karşı hisler besleyebileceğini asla düşünmezdi. Mafyayla bağlantıları olan yozlaşmış vali Pierce Leneghan’ı alaşağı etmeye kararlı, zeki, korkusuz ve işine tutkuyla bağlı bir gazetecidir. Gerçek hayatta onunla karşılaşana dek karanlık işlerini ortaya çıkarmaya odaklanır…

Lyra gözlerini Pierce’a çevirdiği anda aklı başından gider. Alpha, genç ve çekici gazeteciye karşı anında bir çekim hisseder ve onu kaderindeki eşi ilan eder. Bu da Lyra için görevini neredeyse dayanılmaz hâle getirir.

Güçlü Alpha’yla arasındaki manyetik bağa karşı koyamaz. Artık yarım kalmış işini bitirmekle tutku dalgasına kapılıp teslim olmak arasında bir seçim yapmak zorundadır. Pierce’ı artık bir canavar olarak değil, ona daha önce hiç yaşamadığı duyguları tattıran bir adam olarak görür.

Obey or Bleed’de İşlenen Temalar

👿 Enemies to lovers

🐺 Kader eşleri

⚜️ Mafya

🕊️ İkinci şans

♥️ Mantık ve duygular

Obey or Bleed’i Okuma Nedenleri

🔥 Hikâye boyunca gerilimi diri tutan mafya gücü

🐺 Paranormal sevenlere kurt adam bağı

🎯 Düşmanlar arasındaki inkâr edilemez kimya

Ana Karakterlerle Tanışın

🕵️‍♀️Lyra Ashen
Pierce Leneghan’ın karanlık sırlarını ve kirli işlerini ortaya çıkarmak için göreve çıkan Lyra, böylesine kolay âşık olabileceğini hiç düşünmezdi. Okurlara zeki, korkusuz ve tutkulu bir gazeteci olarak tanıtılan Lyra, kendini içinde bulduğu tuzaktan sıyrılmaya çalışır: Görevini mi seçecek, yoksa kalbinin sesini mi dinleyecek?

🧛‍♂️ Pierce Leneghan
Pierce, Lyra’yla tanışana dek hayatın yalnızca karanlık yüzünü bilen bir Alpha ve suçlu olarak karşımıza çıkar. Onu gördüğü an kalbi hızla çarpar ve kader bağlarına karşı koyamaz. Hikâye boyunca karakteri değişen Pierce, okurların seveceği kırılgan yanını da gösterir. “Ama canavarlar bile göğüslerinde atan bir kalp olmadan hayatta kalamaz.” Colleen Hover’ın bu etkileyici sözü, ana karakteri kusursuzca anlatıyor ve okurları dış görünüşünün ötesine bakmaya çağırıyor. Obey or Bleed karanlık temalı aşk romanlarının hayranları için harika bir tercih olacak.

Obey or Bleed – 1. Bölüm

Lyra’nın bakış açısı

Geçen yıl bana, gizli mikrofon takmış hâlde şık bir yeraltı kulübünde iğrenç politikacılar için yarı çıplak dans edeceğimi söyleseydin, herhâlde buzlu kahvemi boğazıma kaçırır ve deli olduğunu söylerdim.

Ama işte buradayız. The Burning Sun’ın soyunma odasında kendi yansımama bakıyorum; burası sırların şampanyadan hızlı aktığı türden bir kulüp.

Göğsümü zar zor örten siyah payetli sütyeni çektim ve onuruma zerre katkısı olmayan uyumlu tangayı düzelttim. Kadife maske gözlerimi kaplıyor, bu hayatımda yaptığım en kötü fikir değilmiş gibi davranmama yetecek kadar gizlilik sağlıyordu.

Sütyenimin altındaki o minik mikrofonun vızıltısı mı? Evet, sözde kendimi havalı bir casus gibi hissettirecekti. Küçük bir sürpriz: Hiç işe yaramadı.

“Yapabilirsin, Lyra,” diye mırıldandım; sinirlerim yüzünden öğürmemeye çalışarak. “Sadece dans et. Yozlaşmış alçağı kayda al. Sonra da defolup git.”

Kolay, değil mi?

“Üç numaralı oda,” diye hırladı boğuk bir ses. Kapıda kollarını kavuşturmuş, taş suratlı bir fedai duruyordu. “Vali bekliyor.”

Midem burkuldu. Gösteri zamanı.

“Harika,” dedim ve insanlığın gördüğü en sahte gülümsemeyi takınarak, topuklarımı yere sanki işimi ciddiye alıyormuşum gibi vura vura onun yanından geçtim.

Koridor pahalı purolar, fazla parfüm ve kibir kokuyordu. Kadife bir perdenin ardından Üç Numaralı Oda’ya, yani VIP günah yuvasına geçtim. Küçük, özel bir sahneyi çevreleyen deri koltukların tam ortasında, sanki dünyayı o yönetiyormuş gibi Vali Renshaw oturuyordu.

Önemli adam. Daha da büyük ego. Milyonları akladığı iddiasıyla yakalanmamış gibi viskisini yudumluyordu; iddialara göre tabii.

Yanında, önemli görünmek için fazlasıyla çabalayan, takım elbiseli üç adam vardı. Bir kişi hariç. Koltuğun öbür ucundaki adam… Kıpırdamıyor, konuşmuyordu. Sadece bakıyordu.

Uzun boylu. Keskin çeneli. Siyah saçları jöleli. Unutamayacağınız türden bir yüzü vardı ve inanın, onu unutmak istiyordum. Çünkü içeri adım attığım anda gözleri benimkilere kilitlendi; sanki ağır çekimde bir aslanın inine girmiştim.

Olmaz. Ona bakma. Renshaw’a odaklan. Buraya görev için geldin.

Direği odadaki tek sağlam şeymiş gibi kavradım ve hoparlörlerden yükselen ritme bedenimi uydurmaya zorladım. Yavaş ve seksi.

“Vay be,” diye mırıldandı adamlardan biri. “Renshaw, bu kızları nereden buluyorsun?”

“Yeni,” diye karşılık verdi vali, sırıtıp. “Maskeyi sevdim. Gizemli ve biraz da tehlikeli gösteriyor.” Ne kadar özgün. Gerçekten.

Çömelip öne doğru süründüm; donuk yüzlü, beni kendi avıymışım gibi izleyen sapık dışında herkese bakmaya çalışıyordum. Ama sonra… evet. Bir göz attım.

İçkisi yerinden kıpırdamamış, parmakları bile oynamamıştı. Ama buz mavisi, yavaş yanan bir ateş gibi parlayan gözleri, sanki yalnızca onun duyabileceği bir sır fısıldamışım gibi bana dikilmişti. Ne derdi vardı bunun?

Odaklan, Lyra. Renshaw için buradasın. Aynı anda boyun kırıp pahalı viski içebilecekmiş gibi görünen adam için değil.

Kalçalarımı döndürüp valinin yanına doğru süründüm. Şimdi vitesi yükseltme vaktiydi. Bir bacağımı kucağının üzerinden attım, ellerimi göğsünde gezdirdim; kalçalarımı duvarlardan yankılanan ağır basa uydurarak salladım. Nefesi kesildi. Yaklaşıp dudaklarımı kulağının yanına götürdüm.

Kendinden fazlasıyla memnun bir sırıtışla, yanındaki adama fısıldadı: “Sevkiyat salı günü geliyor.” İşte bu.

“Doğrudan-”

“Alpha,” diye araya girdi takım elbiseli adamlardan biri, gölgelerdeki tuhaf adama bakarak. “İtalyan, bundan sonra sizinle konuşmak istiyor.”

Alpha mı? Gerçek adı mı? Kod adı mı?

Bunu düşünecek vaktim olmadı; çünkü içimdeki aptal, manyetik bir kuvvet çoktan beni ona doğru çekiyordu. Renshaw’ın kucağında dans etmeyi sürdürmeye çalıştım ama artık yapmacık geliyordu. Sanki bedenim yanlış yöne baktığımı biliyordu.

Gözlerim, ‘Alpha’ dedikleri adama kaydı.

Hâlâ kıpırdamamıştı; sadece içkisini dudaklarına kaldırıp ağır ağır yudumladı, omurgamı baştan aşağı titreten bir bakışla beni izledi. Öyle bir bakıştı ki yalnızca kıyafetlerini değil, mazeretlerini… yalanlarını… maskelerini de üzerinden sıyırıyordu.

Dizlerim döndü. İhanetkâr. Cevaplara, tehlikeye ya da adını bile koyamadığım bir şeye aç. Valinin kucağından kayıp indim; boğuk homurtusundaki hafif itirazı umursamadan yeniden yavaşça yere çöktüm.

Avuçlarım sahneye değdi, kalçalarım ritimle sallandı. Validen uzaklaşıp ona, adı baş belası ve güç tadı veren adama doğru süründüm.

Tam bacaklarının arasında diz çöktüğümde durdum. Başka tarafa bakmam gerektiğini söyledim kendime. Sakin davranmalıydım. Ama yapmadım. Başımı kaldırıp gözlerinin içine baktım ve işte o an anladım: Oynadığımı sandığım oyunu çoktan kaybetmiştim.

Hâlâ tek kelime etmemişti ama sonunda hareket etti. Elini yavaşça, bilerek uzatıp saçlarımdan bir avuç kavradı.

Çekiştirmedi, canımı yakmadı. Sadece hiçbir yere gitmememi sağlayacak kadar tuttu. Kavrayışı kendinden emin, kesin ve sahipleniciydi. Sormuyordu; ilan ediyordu.

Eğilip boynumu kokladığında donup kaldım. Nefesimi içime çektim. Bedenim kilitlendi. Aklım ayağa kalk, kaç, ısır, bir şey yap diye çığlık atıyordu ama kımıldamadım.

Olduğum yerde taş kesilmiştim; boynumdan aşağı, geri döndüremeyeceğim bir kimyasal tepkime gibi sıcaklık yayılıyordu.

Boşta kalan eliyle ceketine uzandı, bir tomar banknot çıkarıp göğsüme, tam kalbimin üzerine koydu. Parmak eklemleri tenime değdi; bunu bilerek yapmış gibiydi. Her hareketi okşama kılığına girmiş bir tehdit gibiydi.

Sonra, sesi lanet bir sırmış gibi yumuşak ve yakın bir tonda konuştu. “Ne güzel bir eş.”

Gözlerimi sertçe kırptım. Eş mi? Ruh eşi gibi mi? Köpek künyesi mi? Fazlasıyla sahiplenici tarikat jargonu mu?

Bir kelime bile edemeden parmakları banknotlardan ayrılıp yukarı doğru süzüldü. Çenemi avucuna alıp bakışlarımı kendine çevirdi; artık başka tarafa bakmak seçenek değilmiş gibi.

Yakından duman, baharat ve adını koyamadığım daha karanlık bir şey kokuyordu. Başparmağı dudak kenarıma sürtündü; bir anlığına buraya neden geldiğimi unuttum.

“Yine görüşeceğiz,” dedi. Sonra ayağa kalktı ve eli beni yerçekimine geri bırakıyormuş gibi üzerimden çekildi.

Geceyi altüst etmemiş gibi yürüyüp gitti. Görevimi kısa devreye uğratıp sinir sistemimin kablolarını baştan döşememiş gibi.

Ben orada diz çökmüş kaldım; kalbim boğazımda gümbürdüyor, beynim yeniden başlamayı reddediyordu.

Obey or Bleed konusu

Obey or Bleed kitabından esinlenen illüstrasyon

O, yozlasmis bir valiyi ortaya cikarmak icin gizli goreve gitti. Sonunda bir mafya babasinin sahiplendigi kisi oldu.

Lyra Ashen, tek bir hedefi olan zeki ve bagimsiz bir gazetecidir-suc dunyasiyla baglantili guclu bir politikaciyi devirmek. Ancak gorevi, acimasiz bir suclu ve baskin bir Alfa olan Pierce Leneghan ile yollari kesistigi anda cozulmeye baslar; Pierce onu kaderinde yazili esi olarak isaretler. Kacmak basarisiz olur ve karsi koymak ona zevkin yani sira morluklar kazandirir-Lyra'nin dunyasi takinti, guc ve arzuya dogru savrulur.

Ona karsi savasabilir. Ondan nefret edebilir. Onun gibi bir canavara asla asik olmayacagina yemin etmisti. Ama canavarlar boyle opmez ve muhtemelen senin icin kanamazlar.

Obey or Bleed kitabının 1. bölümünde neler oluyor?

Lyra Ashen, gizli bir mikrofon Governor Renshaw’ı kaydederken dansçı kılığına girerek yeraltı kulübü The Burning Sun’a girer. Soyunma odasında kendini toparlar; ardından bir fedai onu Governor’ın birkaç takım elbiseli adamla beklediği özel odaya götürür. Kanepenin en ucundaki sessiz bir yabancı dikkatini çeker, ama Lyra görevine odaklanır. Renshaw için dans ederken Salı günü gelecek bir sevkiyattan söz ettiğini duyar, ancak sevkiyatın nereye gideceğini anlayamaz.

Governor’ın yanındaki adamlardan biri yabancıya “Alpha” diye seslenir ve Lyra kendini Renshaw’dan uzaklaşıp onun yerine yabancıya doğru emeklerken bulur. Yabancı saçını kavrar, boynunu koklar ve göğsüne para yerleştirir. Sonra ona eşini olduğunu söyler ve bakışlarını onunkiyle buluşturması için çenesini tutar. Lyra şaşkına döner ve bu iddiayı anlamlandıramaz. Yeniden görüşeceklerini söyler, onu bırakır ve gider. Bölüm, Lyra’nın hâlâ dizlerinin üzerinde, sarsılmış ve görevinden uzaklaşmış halde kalmasıyla sona erer.

Klişeler

Obey or Bleed: Okurların merak ettikleri

Obey or Bleed tamamlandı mı?

Evet. Obey or Bleed tamamlandı ve 30 bölümden oluşuyor.

Obey or Bleed çevrimiçi nereden okunabilir?

Obey or Bleed, My Passion uygulamasında yayımlanıyor – tarayıcınızdan ya da iOS ve Android uygulamalarından okuyabilirsiniz. 1. bölümün başlangıcı bu sayfada. Obey or Bleed kitabını My Passion'da aç →

Obey or Bleed, Reddit'te veya Wattpad'de var mı?

Hayır. Obey or Bleed, yalnızca My Passion'da yayımlanan özel bir eserdir; kitabın tamamı sadece My Passion uygulamasında bulunur. Başka sitelerde paylaşılan kopyalar resmî değildir.