Kiss Me, Captain kitap kapağı

Karakter İncelemesi · Karakterler

Karakter İncelemesi: Kiss Me, Captain’ta Emily, Maddie ve Rekabete Dönüşen Dostluk

Karakter İncelemesi · My Passion editör ekibi ·

Kitap hakkında
9,3/10Karakterler
Kadın başkarakter10,0
Aşk ilgisi9,0
Aralarındaki çatışma9,0
Anlatıcı sesi9,0

Emily: her şeye “bahsetmeye bile değmez” diyen kız

Emily hakkında neredeyse her şeyi, rahatsızlıkla nasıl başa çıktığından öğreniyorsunuz. Motel yatak örtüsündeki desen “nereden geldiği bilinmeyen lekeleri gizlemek için tasarlanmış ve ben araştırmamayı seçtim.” Annesinin yıllar süren çöpçatanlık çabaları “Klasik anne-kız meseleleri. Bahsetmeye bile değmez,” diye özetleniyor. Tanıtım yazısına göre en iyi arkadaşını kaybetmenin acısı ise “bakmak zorunda kalmayacağı bir yere” gömülmüş.

Bu, bakmamayı seçme eylemiyle tanımlanan bir karakter. Gücü odaklanabilmesi: bursu aldı, uçağa bindi, Lakeview’deki buzun üzerinde kendini oraya aitmiş gibi göstermeye çalışıyor. Kusuruysa patenine uyguladığı disiplinin aynısını duygularına da uygulaması; işe yarıyor, ta ki yaramayana kadar. Editoryal notlar onu incinmemek için araya duvar ören, içe dönük biri olarak tanımlıyor. Açılış sayfası da bunu ilan etmekle kalmayıp gösteriyor.

Üstelik onu sevimli kılan bir şefkat de var içinde. Annesinin taşınmanın hata olduğunu söyleyip “Ama beni havaalanına da götürdü ve indiğimde aramamı söyledi,” ayrıntısını eklemesi, acılaşmış bir anlatıcının zahmet edip anlatmayacağı türden bir şey.

Madison Reyes: keskin gülümsemeli kaptan

Maddie, ilk bölüm alıntısında görünmüyor. Dolayısıyla elimizde tanıtım yazısının ve editoryal notların çizdiği hatlar var — ve bu hatlar iyi çizilmiş. Sekiz-on iki yaşları arasında Emily’nin ayrılmaz en iyi arkadaşıymış. Şimdiyse bakımlı, dokunulmaz, seçkin ve Emily’nin yeni katıldığı takımın kaptanı. Emily’yi gülümseyerek ve can yakmak üzere tasarlanmış sözlerle karşılıyor.

Kağıt üzerindeki gücü, hâkimiyet kurabilmesi: Bir takımı yönetiyor, girdiği ortamda ağırlığını hissettiriyor ve ailesi taşındıktan sonra yaşanan her neyse, ondan bir şeyler inşa etmiş. Kusuru da bu mekanizmanın kendisi. Editoryal notlar tavrını savunma amacıyla kullandığını söylüyor; yani onu güvende tutan şey aynı zamanda yalnız kalmasına neden oluyor. Korktuğu için zalimleşen bir aşk odağı, çok kullanılmış bir karakter tasarımıdır; korku somut olduğunda işe yarar. Kurgu da bunun somut olduğunu düşündürüyor.

Dinamik: aynı zırhı kuşanan iki kişi

Bu ikiliyi ilginç kılan şey, Opposites Attract etiketi ne derse desin, Emily ile Maddie’nin mizaçlarının zıt olmaması. İki farklı kılığa bürünmüş aynı savunma stratejisine sahipler. Emily duygularını gömüyor ve konuyu savuşturuyor; Maddie kusursuz bir görüntü çizip keskinleşiyor. İkisi de aynı yarayı koruyor: açıklama yapılmadan biten ve her birini bir daha kimseye ihtiyaç duymamaya karar vermeye iten bir dostluğu.

Tanıtım yazısının son cümlesi bu yüzden yerine oturuyor: Her şeyi tehdit eden kişi, onları gerçekten gören tek kişi de olabilir. Elbette görüyor. Onu sekiz yaşındayken tanıyordu. Lakeview’deki hiç kimsenin o dosyaya erişimi yok. Aralarındaki düşmanlık rastgele bir kampüs rekabeti değil; çocukluklarına tanıklık etmiş tek kişinin davetsizce çıkagelmesine öfkelenen iki insanın hikâyesi.

Kaptan-yeni transfer hiyerarşisini, ortak bir pisti, Nationals’ı ve bursu da ekleyince birbirlerinden kaçış yolu kalmıyor. Mecburi yakınlığa bundan daha sağlam bir gerekçe bulmak zor.

Anlatım sesi

Birinci tekil şahıs, şimdiki zaman, Emily’nin bakış açısı; performansa dönüşmeyen kuru bir mizah. Açılış cümlesi kendi kendine söyleniyor; otomatla “karmaşık bir ilişki” yaşıyor; buz pisti de gerçek bir sevgiyle anlatılıyor: “Soğuk ve aydınlıktı; yeni cilalanmış buz floresan ışıkların altında parlıyordu.” Bu, mutsuz olsa bile sporunu sevdiğini anlatıyor.

Ton samimi ve hafifçe kendisiyle dalga geçiyor; dürüst olmaya zorlanmak üzere olan biri hakkında bir hikâye için tam da gereken şey bu. Kendi hikâyesini yönetmekte bu kadar usta bir anlatıcı kontrolü kaybetmeye başladığında, okura sunulan keyif de burada.

İyi işleyenler

  • Emily’nin anlatımı daha ilk paragraftan nükteli ve kendine özgü
  • İki baş karakter de gerekçeleri olan bir gardın ardında yazılmış; bu bir gösteriş değil
  • Çocukluk arkadaşlığı, düşmanlığın altında gerçek bir yas duygusu yaratıyor

Şu durumlarda size uymayabilir

  • Aşkın ilgi odağının ilk bölümde tanıtılmasını isteyen okurlar için uygun değil
  • Duygularını saklayan, konuyu savuşturan anlatıcılara ısınmakta zorlanıyorsanız daha az uygun

Son söz: 9,3/10

Emily’nin duygularını savuşturan, kendinin farkında birinci tekil anlatımı kitabın en güçlü yanı. Kurgu da ona tam bir ayna olacak bir aşk odağı sunuyor.

Daha derine inelim: Karakterler neden böyle davranıyor?

İlerleyen bölümlerden spoiler içeren, kapalı analizler – yalnızca öğrenmek istediklerinizi açın.

  • Maddie zorba mı, mağdur mu?Hafif spoiler

    Maddie Reyes ikisi de: zorbalığa maruz kaldı, ardından kendini korumak için bilerek acımasızlaştı. Lakeview’de Emily’yi tehdit ediyor ve takım arkadaşlarının tacizine göz yumuyor; sonunda ise araya giriyor. Geçmişi davranışlarını açıklıyor ama mazur göstermiyor. Takımın dışlamasıyla yüzleşirken Emily’nin güvenini yeniden kazanabilecek mi?

    Önce Maddie’nin gerçekten yaptıklarına bakalım

    Maddie’nin çektiği acılar önemli, ancak yaşadıkları, verdiği zararın gerçek olması için Emily’nin bilmesi gereken bir şey değil. Emily’nin ilk gününde Maddie, çocukluk arkadaşlıklarını herkesin önünde utanç verici bulduğunu söyleyerek reddediyor. Daha sonra Emily’nin yarışma derecelerini başkalarının önünde küçümsüyor. Bunlar, eski arkadaşlar arasında yaşanan basit özel anlaşmazlıklar değil: Maddie, Emily’yi küçük düşürmeyi takımın sosyal hayatının bir parçası hâline getiriyor.

    3. bölümde rekabet ile gözdağı arasındaki fark açıkça ortaya çıkıyor. Emily’nin babası hakkındaki sorusu, Maddie’nin uydurduğu aile hikâyesini tehdit edince Maddie soyunma odasında onu paten bıçağıyla tehdit ediyor. Bu tepkinin ardında hangi korku olursa olsun Maddie, Emily’nin ne söyleyebileceğini denetlemek için tehdide başvuruyor. Onu yalnızca mağdur olarak görmek, kendi iradesiyle yaptığı bu davranışı görmezden gelmek olur.

    Sorumluluğu, doğrudan yüzleşmelerin de ötesine uzanıyor. Emily, takım arkadaşlarının haftalardır onu taciz ettiğini ve Maddie’nin de bunu izlediğini söylüyor. Maddie yeniden hesap vermesi istendiğinde, kaptanlığın tarafsız kalmayı gerektirdiğini öne sürüyor. Daha sonra, Emily’nin çantası parçalanmadan önce Jenna’yı çantanın yakınında gördüğü hâlde sessiz kalıyor. Bu sessizlik tacizi kolaylaştırıyor; ancak tacizi Maddie’nin başlattığını ya da kimsenin sonuçlarla karşılaşıp karşılaşmayacağına tek başına onun karar verdiğini göstermiyor.

    24. bölüm stratejiyi açıklıyor, mazur göstermiyor

    Hikâye, 24. bölümden önce de bağlam sunuyor. Maddie, on üç yaşındayken zorbalığa uğradığı dönemde yanıtsız kalan mektuplar yazdığını hatırlıyor. 21. bölümde buz pistinde, mektupların Emily’nin eski adresine gittiğini öğreniyorlar. Maddie ayrıca son mektubunda aşkını ilan ettiğini açıklıyor. Terk edilmiş hissetmesi gerçekti ama Emily’nin onu reddettiği düşüncesi, Emily’nin gerçekten yaptığı bir seçim değil; Maddie’nin inandığı bir şeydi.

    24. bölüm, uğradığı zorbalıkla Maddie’nin davranışları arasındaki bağı daha da netleştiriyor. Gece geç saatte boş pistte yapılan antrenman sırasında düşüp yere kapaklandıktan sonra Emily’nin önünde dağılıyor. Kıyafetleri, ikinci el patenleri, aksanı ve annesinin Walmart’ta çalışması yüzünden nasıl alay konusu olduğunu anlatıyor. Ardından, nasıl hayatta kalacağını öğrenmek için popüler kızları gözlemlediğini ve başkaları ona zarar vermeden önce bilerek onlara zarar vermeye başladığını itiraf ediyor.

    Bu itiraf, sorunun kilit noktası. Maddie, acımasızlığını mutsuz olmanın istemeden ortaya çıkan bir yan etkisi olarak anlatmıyor. Onu bir hayatta kalma stratejisi olarak öğrendiğini söylüyor. Empatiyle yaklaşan yorum, bir kez daha küçük düşürülmekten korunmak istediği. Daha sert ve aynı ölçüde metinle desteklenen yorumsa bu korunmanın bedelini başkalarının ödediği. Onu dürüstçe değerlendirirken her iki yönü de hesaba katmak gerek.

    Artık güç sahibi olması, korkularının hayal ürünü olduğu anlamına gelmiyor. Jenna’nın Maddie’nin odası hakkında herkesin önünde laf sokması, Maddie’nin panik yaşamasından önce geliyor; Maddie de kurduğu kimliği kaybetmekten korktuğunu Emily’ye anlatıyor. Bu korkuyu anlamak, toplumsal onayın onun için neden bu kadar önemli olduğunu açıklamaya yardımcı oluyor. Fakat bir kaptanın gözdağı vermesini zararsız hâle getirmiyor.

    İncitilmiş olmak, sonrasında yapılan seçimleri silmez

    Burada sınıfsal açıdan can yakan bir paralellik var; ancak uydurulmuş bir suçlama değil, bir yorum olarak kalmalı. Jenna’nın grubu, Emily’nin burslu olmasını ve eşyalarının parçalanmasını alaya alıyor. Maddie ise kendi çocukluğunda maddi imkânlarının kısıtlı olduğunu ele veren şeyler yüzünden alay konusu olduğunu hatırlıyor. Bana göre bu benzerlik, sessizliğini daha da rahatsız edici kılıyor: Emily’nin yaşadığı dışlanmanın nasıl bir şey olduğunu biliyor, yine de ona düzenli olarak karşı çıkmıyor.

    Emily’nin ilişkilerini bitirme kararı, Maddie’nin kendisi hakkında hissettiklerinden ayrı bir sonuç doğuruyor. Maddie, eşyalarının parçalanması konusunda Emily’yi savunmayınca Emily çekip gidiyor. Sahne, özel yakınlığın toplum önünde terk edilmenin telafisi olamayacağını gösteriyor. Emily, Maddie’nin yaralarını önemseyebilir ve yine de ona yakın olmayı artık kabul edilemez bulabilir.

    Maddie daha sonra Emily’ye cesur olmayı bilmediğini söylüyor; Emily de cesaretin ilk adımını atabileceğini söylüyor. Bu konuşma, kim olduğundan çok ne yaptığına odaklanıyor. Maddie’nin farklı davranabilmesi için önce korkmayı bırakması gerekmiyor. Ancak korktuğunu itiraf etmek, başka birinin yardıma ihtiyacı olduğunda harekete geçmenin yerini tutamaz.

    Araya girmek önemli; ama borcu kapatmıyor

    28. bölümde somut bir değişim görülüyor. Jenna Caldwell, Carol Martinez ve Sophie Chen, ortak duşlarda Emily’ye fiziksel saldırıda bulunuyor. Maddie araya giriyor, onları dışarı çıkmaları için uyarıyor ve üniversite yönetimine, polise ve ailelerine başvurmakla tehdit ediyor. Ardından Emily’ye yardım edip ondan özür diliyor. Önemli olan Maddie’nin birdenbire daha güçlü hissetmesi değil, daha önce hoşgördüğü kişilerin davranışlarına bu kez karşı çıkması.

    Maddie’nin açıklaması da önemli: Baştan beri masum olduğunu iddia etmek yerine zorbalığı kolaylaştırdığını kabul ediyor. Sonrasında, araya girmesinin her şeyi düzeltmediğini de söylüyor. Bu kabuller, sahnenin temiz bir ahlaki sıfırlama işlevi görmesini engelliyor. Saldırıyı durdurmak gerekiyor; ama bu, tehdidini, sessizliğini ya da Emily’nin ona güvenmeyi bırakmasının nedenlerini ortadan kaldırmıyor.

    29. bölüme gelindiğinde toplumsal sonuçlar açıkça görülüyor. Coach Marquette üç saldırganı Nationals kadrosundan çıkarıyor ve Emily ile Maddie’yi eş kaptan ilan ediyor. Bu sırada takım arkadaşları Maddie’nin ailesinin mütevazı geçmişine dair bilgileri yayıyor, onu dışlıyor ve hain diye çağırıyor. Gruba karşı durması, onu grubun üzerinde rahatça duran biri hâline getirmiyor. Yanıtı bekleyen soru şu: Bu dışlanmayla yüzleşirken Emily’nin güvenini yeniden kazanabilecek mi?

    Kısaca: Maddie zorbalığa uğradı ve kendisi de zorba oldu. Araya girmesi davranışlarında anlamlı bir değişime işaret ediyor; ancak sorumluluğunu ortadan kaldırmıyor ve Emily’nin güvenini yeniden kazanma sürecini tamamlamıyor.

  • Maddie neden Emily’yi tanımıyormuş gibi yapıyor?Hafif spoiler

    Maddie, Emily’nin açığa çıkarabileceği uydurma zengin kimliğini korumak için çocukluk arkadaşlıklarını inkâr ediyor. Sonraki bölümlerde, yanıtsız kalan mektuplar yüzünden içinde taşıdığı kırgınlık da ortaya çıkıyor. Bunlar birlikte düşünüldüğünde, tavrının kayıtsızlıktan değil, kendini koruma isteğinden kaynaklandığı anlaşılıyor. Maddie, ortak geçmişlerini bir tehdit gibi görmeden Emily’nin onun için ne ifade ettiğini kabul edebilir mi?

    Arkadaşlıklarını başkalarının önünde reddediyor

    Maddie’nin ilk reddedişi, eski bir arkadaşını tanıyamamaktan çok daha keskin. Emily Harper, Lakeview University takım kaptanını çocukluk yıllarındaki en yakın arkadaşı olarak tanıyor; ancak Maddie herkesin önünde onu tanımadığını söylüyor, arkadaşlıklarını utanç verici bulduğunu belirtiyor ve Emily’ye peşini bırakmasını söylüyor. Ava Thompson daha önce Emily’yi Maddie’nin soğuk ve manipülatif davranışları konusunda uyarmıştı. Bu nedenle bu karşılaşma, aynı kişinin iki farklı yüzünü ortaya koyuyor: Emily’nin hatırladığı arkadaş ve takımın tanıdığı kaptan.

    Karşılaşmanın herkesin önünde yaşanması, bu inkârı geçmişleriyle ilgili özel bir anlaşmazlığın ötesine taşıyor. Ava’nın uyarısıyla birlikte düşünüldüğünde Maddie’nin Emily’yi terslemesi, takımın yerleşik kaptanıyla yeni gelen arasındaki mesafeyi vurguluyor gibi görünüyor. Ancak bu, sahnede açıkça belirtilen bir plan değil, bir yorum: Maddie’nin seyircileri nasıl yöneteceğine karar verdiğini görmüyoruz. Gördüğümüz şey, başkaları duyabilecek durumdayken Emily’nin onu tanıdığı iddiasını reddetmesi.

    Bu ayrım önemli; çünkü Emily, tanımadığı bir kaptana yaklaşıp ayrıcalık talep etmiyor. Çocukluğunu paylaştığı birini tanıyor. Maddie ise bu bağı utanç vericiymiş gibi göstererek karşılık veriyor. Daha sonra oda arkadaşları arasında yaşanan tartışma bu uyumsuzluğu açığa çıkarıyor: Maddie, çocukluklarındaki kızın artık olmadığını söylerken Emily onun kendisini terk ettiğini söylüyor. Gerçekte ne yaşandığını ortaya koymadan önce, arkadaşlığı kimin bitirdiği konusunda tartışıyorlar.

    Emily, Maddie’nin kontrol edemediği şeyleri biliyor

    3. bölüm, inkârın somut bağlamını veriyor. Maddie’nin dışarıya gösterdiği zengin kimliği uydurma: güven fonu bir efsaneden ibaret ve babası oto tamir dükkânı işletiyor. Emily, Jenna Caldwell’in önünde Maddie’nin babasının meslek mi değiştirdiğini sorunca Maddie doğaçlama bir açıklama yapıyor. Daha sonra da geçmişini açığa vurmakla tehdit ettiği için Emily’ye gözdağı veriyor. Emily’nin kaptanın anlattıklarını araştırmasına gerek yok; çocukluklarından kalan sıradan bilgiler bile bu anlatıyla çelişiyor.

    Bu durum, Emily’yi Maddie’nin rahat bir mesafede tutması özellikle zor biri hâline getiriyor. Yeni bir takım arkadaşı, Maddie’nin kendisine anlattıklarını biliyor; Emily ise bu anlatı ortada yokken yaşananları hatırlıyor. Oto tamir dükkânıyla ilgili sorusu, kimseyi bilerek ifşa etmeye yönelik bir çaba gerektirmeden sorunu gözler önüne seriyor. Bu yüzden birbirlerini tanımıyorlarmış gibi davranmak, Emily’nin daha fazlasını bilen biri olarak söz hakkını elinden alma girişimi şeklinde yorumlanabilir. Sahne bu yorumu destekliyor, ancak Maddie ilk günkü reddedişini böyle açıklamıyor.

    Emily geri adım atmak yerine ona karşı çıkınca Maddie, Emily’yi kendisinden uzak tutmaya ve geçmişleri hakkında susmaya karar veriyor; sonradan da bu kararından pişmanlık duyuyor. Bu seçim, mesafe koymanın bilinçli olduğuna dair en açık kanıt. Ancak ilk inkârının ardındaki her nedeni açıklamıyor; pişmanlık duyması da bunun duygusal bedelini bütünüyle ortaya koymuyor. Yine de gözden kaçırılmaması gereken bir çelişkiyi gösteriyor: Maddie, ayrılığı seçiyor ama bu seçim ona içten içe rahatlık vermiyor.

    Yanıtsız mektuplar, inkârı farklı okumamızı sağlıyor

    Sonraki bölümlerde, Maddie’nin Emily’nin bilmediği bir yarayla yaşadığı ortaya çıkıyor. 12. bölümde Maddie, taşındıktan sonra mektuplar yazdığını ve hiçbirine yanıt alamadığını hatırlıyor. 21. bölümde, ailesinin anne babasının boşanmasının ardından taşınması üzerine mektupların Emily’nin eski adresine gittiğini öğreniyorlar. Emily mektupları hiç almamış. Maddie ayrıca son mektubunda aşkını ilan ettiğini açıklıyor; bu da görünen sessizliği, sıradan bir arkadaşlığın yavaşça kopmasından çok daha acı hâle getiriyor.

    Bu açıklamalar, açılıştaki sahneyi yeniden yorumlamaya davet ediyor: Maddie, kendisini reddettiğini düşündüğü birini reddediyor olabilir. Ancak bu bağlantı çıkarıma dayanıyor. 1. bölüm, Maddie Emily’yi tanımadığını söylediğinde yanıtsız kalan aşk ilanının aklından geçtiğini belirtmiyor. Sonraki bölümlerde öğrendiğimiz, bu kırgınlığın uzun süre içinde kaldığı. Adres hatası açıklandıktan sonra bile Maddie, Emily’nin gerçekten hiçbir şey almadığını yeniden soruyor ve bu sessizliğin ona terk edilmiş gibi hissettirdiğini itiraf ediyor.

    Adres hatası mektuplara ne olduğunu açıklıyor; ancak aralarındaki ilişkiyi kendiliğinden düzeltmiyor. Emily ve Maddie, çocukluk arkadaşlıklarını olduğu gibi geri almaktansa yeni bir başlangıç yapmayı seçiyor. Bu karar önemli: Birbirlerinin onu terk etmediğini kanıtlayarak kayıp yılları geri getiremezler. Açılıştaki inkâr, şimdiki ilişkilerinin bir parçası. Eski yanlış anlaşılmanın çözülmesi, bu ilişkiyi yeniden değerlendirmeleri için bir fırsat sunuyor; her şeyi bir anda düzeltmiyor.

    Emily’yi tanımak, onun tarafından tanınmak da demek

    24. bölüm, tek ve kesin bir neden sunmadan tabloya bir parça daha ekliyor. Maddie, taşındıktan sonra zorbalığa uğradığını ve başkalarını incitmeyi ilk hamle olarak bilinçli biçimde öğrendiğini anlatıyor. Daha da önemlisi, Emily’nin bu acımasız tavrının ardını görebildiğini kabul ediyor. Daha önce eski hâlini özlediğini söylemesiyle birlikte düşünüldüğünde, tanınmanın neden rahatsız edici olduğu anlaşılıyor: Emily, Maddie’nin hem özlem duyduğu hem de şimdiki davranışlarıyla bağdaştırmakta zorlandığı bir hâlini hatırlıyor.

    Davranışları, kayıtsızlık gibi basit bir açıklamayı da geçersiz kılıyor. Maddie, 3. bölümde ilgisini stratejik diye nitelendirse de Emily’den etkilendiğini içten içe kabul ediyor. 22. bölümde ise Emily’yi başka biriyle düşünmekten nefret ettiğini itiraf ediyor. Bu anlar, ilk karşılaşmalarında arkadaşlıklarını neden inkâr ettiğini kanıtlamıyor. Ancak Emily’yi uzak tutma isteğiyle onunla bağ kurma arzusunun bir arada bulunduğunu gösteriyor. Maddie’nin Emily’yi terslemesi, Emily’nin onun için ne kadar az şey ifade ettiğinin güvenilir bir ölçüsü değil.

    29. bölüme gelindiğinde ilk karşılaşmalarıyla aradaki fark çarpıcı: Aralarındaki bağı reddeden kaptan artık kaptanlık görevini Emily’yle paylaşıyor ve ikisi de korktuklarını kabul ediyor. Bu, anlamlı bir kabulleniş; ancak ilk soruna kesin bir yanıt değil. Hikâye, Maddie’nin Emily’yi istediğini, teselli bulmayı kabul ettiğini ve korktuğunu dile getirdiğini gösteriyor. Maddie, geçmişini bilen kişiyi bir tehdit gibi görmeden Emily’nin onun için ne ifade ettiğini kabul edebilir mi?

    Kısaca: Maddie’nin inkârı kayıtsızlıktan çok kendini koruma çabası gibi görünüyor: Emily, onun uydurma kimliğini çürütebilir; sonraki açıklamalar da yeniden buluşmalarının ardında eski bir yara olduğunu gösteriyor. Hikâye, ilk reddedişi tek ve kesin bir nedene indirgemeden bu iki baskıyı da ortaya koyuyor.

  • Maddie, Emily’yle ilişkisini neden gizli tutuyor?Hafif spoiler

    Maddie, ailesinden kimliğini saklarken ve kampüsteki düşmanlıkla mücadele ederken Emily’yle ilişkisini de gizli tutuyor. 50. bölüme gelindiğinde Emily’nin aşk itirafına karşılık verememesinin nedenleri olarak söylentileri, soruşturmacıları ve paten kariyerini sıralıyor. Peki Maddie, ilişkilerini herkese duyurmadan Emily’ye olan aşkını kabul edebilir mi?

    Kuralları, bunu kimin öğrenebileceğinden fazlasını belirliyor

    Maddie’nin gizliliği iki ayrı konudan oluşuyor: Başkalarının Emily’den haberdar olmasını engellemek ve Emily’ye kendisinin itiraf ettiklerini sınırlamak. İlki, hikâyede açıkça ortaya konan baskılara dayanıyor. İkincisini ise yalnızca bu baskılarla açıklamak daha zor. 50. bölüme gelindiğinde Maddie, Emily’nin aşk itirafına karşılık veremediğinde söylentilerden, soruşturmacılardan ve kariyerinden söz ediyor. Bunlar kendi dile getirdiği nedenler; ancak konuşma, daha dar kapsamlı bir soruyu yanıtsız bırakıyor: Odalarının dışındaki mahremiyet, odanın içinde de duygularını kabul etmemeleri anlamına neden gelmek zorunda?

    İlk anlaşma karşılıklı. İlk kez yakınlaştıktan sonra Emily ile Maddie bunu gizli tutmaya karar veriyor; Emily de bunun hiçbir anlamı olmayan bir deneme olduğunu söylüyor. Maddie daha sonra bu düzeni dört kuralla resmileştiriyor: yalnızca odalarında, yalnızca baş başayken, dışarıda ilişkilerini kabul etmeden ve aralarındaki bağı yalnızca fiziksel tutarak. Emily incinmesine rağmen kabul ediyor. Bu ayrım önemli: Emily gizliliğin belirlenmesine katılıyor, ama bunu kabul etmesi her kısıtlamadan rahatsız olmadığı anlamına gelmiyor.

    Üç kural koşulları ve görünürlüğü düzenlerken dördüncüsü ilişkinin anlamını belirliyor. Bu da düzenlemeyi, sadece dikkatli davranma isteğinden çok daha kısıtlayıcı hâle getiriyor. Aralarındaki bağın önemli olduğunu kabul edebilecekleri ortak bir dil bırakmıyor. Bu, Maddie’nin Emily’yi kontrol etmek için kuralları bilinçli biçimde tasarladığının kanıtı değil. Ancak anlaşmanın, Emily’nin duygusal açıdan savunmasız kalmasına rağmen mahremiyetlerini nasıl koruyabildiğini gösteriyor: Emily, içinde büyüdüğünü bildiği bağlılığı kabul ettirmeden de yakınlığı paylaşabiliyor.

    Evde, belirli bir beklentiden saklanıyor

    Maddie’nin ailesinden sakladıkları somut. Ailesi ziyarete geldiğinde Emily’nin eşyalarını gizliyor ve buluşmalarını kampüs dışına taşıyor. Yemek sırasında David Reyes eşcinsellik karşıtı görüşlerini dile getiriyor, Maddie de ona katılıyor. Ayrıca ailesine, Derek Hastings’le ilişkisinin kusursuz olduğunu söylüyor. Çok daha sonra, hastanedeyken Maddie’nin bakış açısı, ilişkileri sona ermiş olsa da ailesinin onun hâlâ heteroseksüel olduğuna ve Derek’le çıktığına inandığını doğruluyor.

    David’in sözleri, Maddie’ye onay görmemeyi beklemesi için bir neden sunuyor; ancak ailesinden hangisinin, gerçeği söyleseydi tam olarak nasıl davranacağını ortaya koymuyor. Bu sınırı gözetmek önemli. Hikâye, ailesinin tepkisini sınayıp kesinleştirmekten ziyade Maddie’nin sürdürdüğü beklentiyi gösteriyor. Ziyaretin ardından Emily’ye ailesinin gerçek Maddie’yi tanımadığını söylüyor. Yaşadığı sıkıntı, bunun basitçe zahmetli bir örtbas hikâyesi olmadığını gösteriyor.

    Hastane sahnesi, bir yüzleşmeye gerek kalmadan duygusal bedeli gözler önüne seriyor. Hanna Reyes, Emily’ye Maddie’nin oda arkadaşı diyor. Maddie ise Emily’yi sevdiği için bu tanımın yetersiz kaldığını içinden hissediyor. Yine de Hanna yakınlıklarını sorunca Maddie, onların oda arkadaşı ve arkadaş olduklarını tekrarlıyor. Emily’nin yanında olmasını istiyor ve sorgulama sırasında kalmasını rica ediyor; ama ilişkilerinin adını koymayan tanıma tutunmayı sürdürüyor.

    Okuldaki imajı, domino taşları gibi birbirini devirmeyen ayrı bir sır

    Lakeview Üniversitesi’nde Maddie, varlıklı biriymiş gibi sahte bir kimlik yaratmış. Sözde vakıf fonu bir yalandan ibaret; babasının oto tamir dükkânı var. Maddie bu imaja, yatırım yaptığını öne süren bir hikâye ekliyor; oysa temel ihtiyaçlarını karşılamakta zorlanıyor. Sahte imajı baskı altına girince Emily’ye kurduğu kimliği kaybetmekten korktuğunu itiraf ediyor. Bunlar, kiminle çıktığı konusunda ailesinin beklentilerinden ayrı, başka bir açığa çıkma kaygısı kaynağını ortaya koyuyor.

    Emily, Maddie’nin çocukluğunu ve ailesinin koşullarını bildiğinden, aralarındaki yakınlığı kendisinin farklı yönlerini özenle birbirinden ayrı tutmaya dayanan biri için sarsıcı bulmak mümkün. Ancak Emily’yi partneri olarak kabul etmesi, oto tamir dükkânının varlığını kendiliğinden açığa çıkarmaz; ailesinin durumunu itiraf etmesi de ilişkilerini otomatik olarak ortaya dökmez. Metnin desteklediği daha güçlü bağlantı, farklı çevrelere göre kendini idare etme alışkanlığıdır; tek bir gerçeğin kaçınılmaz biçimde bütün sırları açığa çıkardığı bir domino etkisi değil.

    Soruşturma, bu ayrı kaygıları aynı ortamda buluşturuyor. Maddie, sorgulamanın sahte varlığını ortaya çıkaracağından korkuyor. Emily’yle, ilişkilerini ifadelerine katmadan takım içi anlaşmazlıklardan söz etmeye karar veriyorlar. İş birliği yapmaları, gizliliğin Maddie’nin isteksiz Emily’ye dayattığı bir şey olmadığını gösteriyor. Bu durumda seçerek bazı şeyleri açıklamama kararını ikisi birlikte alıyor. Bu anlaşma, neleri saklamayı seçtiklerini ortaya koyuyor; saklamanın tek seçenek olduğunu değil.

    Kampüsteki düşmanlık, mahremiyeti bir güvenlik meselesine dönüştürüyor

    Açığa çıkma tehdidi yalnızca hayal ürünü değil. Derek, Emily’yle Maddie’nin yakınlığını dile getirince ikisi de toplum içinde mesafeli durmayı kabul ediyor; ancak Emily saklanmaya geri dönmekten mutsuz. Daha sonra Derek ve birkaç adam yurt odalarının kapısında ikisini taciz ediyor, güvenlik görevlileri de müdahale ediyor. 49. bölüme gelindiğinde bir görevli, ilişkileri hakkındaki söylentilerin yayıldığını doğruluyor. Hikâye, Maddie’nin istenmeyen ilgiden korkması için ciddi nedenler sunuyor.

    Yine de Emily’yi korumak, onu her zaman inkâr etmeyi gerektirmiyor. Maddie, Jenna Caldwell, Carol Martinez ve Sophie Chen’in karşısında Emily’ye destek olurken seyirci kalmak yerine harekete geçiyor. Sonrasında müdahalesinin her şeyi düzeltmediğini kabul ediyor. Bu sahne önemli bir ayrımı ortaya koyuyor: Maddie, ilişkileri hakkında kamuya açık bir açıklama yapmadan da Emily için görünür biçimde tavır alabiliyor. Güvenlik, sadakat ve duyguları açıklamak birbiriyle bağlantılı, ama aynı şey değiller.

    50. bölümde, baş başayken dürüst olma meselesi yanıtsız kalıyor

    Maddie’nin ameliyat sonrasındaki itirafı, sersemlemişken konuştuğu için tek başına bütün yanıtı veremez. Ancak hikâye, bundan bağımsız kanıtlar sunuyor: Hastanedeki bakış açısı, Maddie’nin Emily’ye duyduğu aşkı zaten ortaya koyuyor. Emily daha sonra itirafı gündeme getirdiğinde Maddie konuyu geçiştiriyor; bölüm, söylediğinin ne anlama geldiğini bildiğini gösteriyor. Dolayısıyla belirsiz olan, okurların Maddie’nin âşık olduğuna dair kanıt bulup bulmadığı değil. Asıl soru, Maddie’nin bu aşkı neden ilgili kişiye kendi isteğiyle kabul edemediği.

    Bunun olası açıklamalarından biri, insanların eninde sonunda savunmasızlığı bir silaha dönüştürdüğüne inanması. Bu, savunmasız kalma korkusu yorumuna dayanak sağlıyor ama asıl nedenini kesinleştirmiyor. 50. bölümde Maddie yine söylentilerden, soruşturmacılardan ve kariyerinden söz ediyor. Soruşturmanın 49. bölümde kapandığı bildirilmiş olsa da bu kaygılar, geri adım atışını etkilemeyi sürdürüyor. Hikâye, bunların göreli önemini açık bırakıyor: Maddie, kamuya açıklama yapmama sınırını korurken Emily’yi özel hayatlarında da sessizlikle baş başa bırakmaktan kaçınabilir mi?

    Kısaca: Maddie’nin mahremiyet istemek için somut nedenleri var. 50. bölüme kadar yanıtsız kalan soru şu: İlişkilerini kamuoyunun gözünden korumak, Emily’ye karşı özelde de duygularını kabul etmemek anlamına neden geliyor?

  • Emily, Maddie’den neden vazgeçmiyor?Spoiler

    Emily, Maddie’nin acımasız tavrının ardında çocukluk arkadaşını görüyor; kaybolan mektuplar da ikisinin birbirinin kendisini unuttuğunu sandığını ortaya çıkarıyor. Maddie onu savunmayınca Emily uzaklaşıyor, ama yeniden yakınlaşıp birbirlerine âşık oluyorlar. Yarışmada ikisi de jüri kararlarının adil olmadığından şüpheleniyor. İlişkileri konusunda açık olmaları puanlarını etkilemiş olabilir mi?

    Hiç geri adım atmıyor; bu yüzden acımasızlık son sözü söyleyemiyor

    İlk antrenmandan itibaren Emily Harper, Maddie’nin düşmanca tavrını kabullenmek yerine ona karşılık veriyor. Maddie, herkesin içinde onu tanımadığını söylüyor ve çocukluk arkadaşlıklarını utanç verici bulduğunu dile getiriyor. Emily, teke tek paten yarışından vazgeçmiyor ve Maddie’nin denemeye bile yanaşmadığı üçlü axel’i başarıyla yapıyor.

    3. bölümdeki soyunma odası sahnesi, aralarındaki düzeni gözler önüne seriyor. Maddie onu paten bıçağıyla dolaplara sıkıştırıp mahvetmekle tehdit ediyor. Emily geri çekilmiyor. Maddie’nin bileğini tutup yalan söylemeye değip değmediğini soruyor; sarsılmış hâlde oradan ayrılan Maddie oluyor.

    Biz bu sahneyi şöyle okuyoruz: Emily’nin sorusu, Maddie’nin acımasızlığını onun gerçeği değil, bedeli olan bir örtbas hikâyesi gibi ele alıyor. Hikâye o anda Emily’nin ne düşündüğünü söylemiyor. Ancak oto tamir dükkânı ve elbise giymeye zorlandığı için ağlayan kız gibi ortak çocukluklarına dair ayrıntıları hâlâ hatırladığını gösteriyor. Demek ki Emily’nin gördüğü Maddie, hiçbir zaman yalnızca kusursuz kaptandan ibaret olmamış.

    Mektuplar, kini ikisinin de taşıdığı ortak bir yaraya dönüştürdü

    Emily’nin ilk öfkesi belli bir nedene dayanıyor. İlk büyük kavgalarında Maddie’ye, o taşındığında geride bırakılan kişinin kendisi olduğunu söylüyor. Bütün atışmaların altında, en iyi arkadaşının onu unuttuğuna inanan bir çocuk yatıyor.

    21. bölüm bu inancı altüst ediyor. Maddie taşındıktan sonra pek çok mektup yazmış. Emily’nin ailesi, anne babasının boşanmasının ardından Cedar’daki bir daireye taşındığı için mektuplar eski eve gönderilmiş. İkisi de diğerinin kendisini unuttuğunu sanmış. Maddie’nin son mektubunda Emily’yi sevdiği yazıyormuş; bu mektuplara yanıt gelmezken yeni okulunda zorbalığa uğruyormuş. İkisi de her şeye yeniden başlamayı kabul ediyor.

    Bize göre Emily’nin denemeye devam etmesinin duygusal özü burada yatıyor. Yıllardır içinde taşıdığı terk edilme hikâyesinin ikisine de ait olduğu ortaya çıkıyor. 24. bölümde Maddie, zorbalığa dayanabilmek için popüler kızları örnek alıp acımasızlaştığını itiraf ediyor. Mektuplarla birlikte düşününce soğukluğu, reddedişten çok kötü iyileşmiş aynı yaranın izleri gibi görünüyor. O sahnede Emily’nin söyledikleri, bu okumanın metindeki dayanağı: Maddie’ye onun gerçek hâlini gördüğünü söylüyor; daha önce de Maddie’nin özlediği kızın hiç gitmediğini dile getiriyor. Emily acımasızlığı mazur görmüyor. Yalnızca bunun, içindeki kişiyi silip atmasına izin vermiyor.

    Bir kez vazgeçiyor

    Emily’nin sadakati sonsuz bir sabır demek değil. 25. bölümde spor çantası ve annesinin almak için para biriktirdiği ceket kesilip parçalanıyor. Jenna Caldwell’in grubu onunla alay ediyor; çantanın yakınında Jenna’yı gören Maddie ise hiçbir şey söylemiyor. Emily ilişkiyi bitiriyor, Maddie de bunun hiçbir anlamı olmadığını kabul ediyor.

    Ayrılık sözleri, ayrılığın kendisinden daha önemli. Maddie yurttan ayrılırken nasıl cesur olunacağını bilmediğini söylüyor. Emily de cesaretin, ilk adımı atarak öğrenildiğini söylüyor. Maddie’yi hayatından silmiş değil. Ondan ne beklediğini açıkça ortaya koyuyor.

    Hikâye, ayrılık ile yeniden yakınlaşmaları arasındaki dönemde Emily’nin ne düşündüğünü açıklamıyor; biz de tahmin yürütmeyeceğiz. Gösterdiği şey, olayların sıralanışı. Bölge elemelerinde Maddie, Emily’nin otel odasının kapısını çalıyor ve Emily onu içeri alıyor. Duştaki saldırıda ilk harekete geçen Maddie oluyor: Jenna, Carol Martinez ve Sophie Chen’e dışarı çıkmalarını emrediyor; onları Koç’tan polise kadar herkese şikâyet etmekle tehdit ediyor. Emily ise kendi güvenliğini riske atmak yerine bu tehlikeyi göze aldığı için ona teşekkür ediyor.

    Maddie kendine yük olduğunu söyleyerek Emily’yi incittiğinde de aynı düzen yeniden ortaya çıkıyor. Emily susmuyor, bir istekte bulunuyor: Maddie onu kendinden uzaklaştırmayı bırakmalı. Bizim yorumumuza göre Emily’nin ısrarı, yurt kapısında dile getirdiği aynı isteğe dayanıyor.

    Önce riskli sözleri o söylüyor ve karşılık gelmeyince de kalıyor

    Ameliyatın ardından ilaçların etkisindeki Maddie, Emily’ye onu sevdiğini söylüyor. Emily bunun saçmalık olduğunu söylüyor, sonra da gece boyunca uyuyamayıp Maddie’yi kendisinin de sevdiğini fark ediyor. 50. bölümde bunu açıkça dile getiriyor. Maddie konuyu geçiştiriyor, anesteziyi suçluyor ve söylentileri, soruşturmacıları ve kariyerini öne sürerek aynı sözleri söylemeyi reddediyor.

    Aynı gece Maddie bunun nedenini açıklıyor: eşcinsellik karşıtı sözler söyleyen dindar bir baba, üç işte çalışan bir anne ve istemediği erkeklerle dolu bir flört geçmişi. Emily daha önce anlayamadığı için özür diliyor ve onun elini tutuyor. Sayfada Emily, bu reddedişe çekip gitmek yerine anlayışla karşılık veriyor.

    Hikâye, buradaki dengesizliği dürüstçe ele alıyor. Emily açıldığında annesi onu kabul ediyor ve Maddie’ye aile sofrasında yer sunuyor. Maddie’nin babasıysa desteğini ilişkiyi bitirmesi şartına bağlıyor. Bizim okuduğumuz kadarıyla Emily’nin ısrar etmeye devam edebilmesini sağlayan şeylerden biri, sığınabileceği güvenli bir yerinin olması ve bunu Maddie’yle paylaşması. Maddie parktan döndüğünde onu teselli eden Emily’nin annesi oluyor.

    75. bölüme gelindiğinde birlikte kalmak, herkesin önünde verilmiş bir karara dönüşüyor

    Koç, Maddie’nin ayak bileğinin Bölge Şampiyonası’nda çiftler kategorisinde yarışmaya hazır olmadığını söylüyor; Emily de hemen çekiliyor. Koç’un yirmi dört saat bekleme isteğini geri çevirip önemsemediği bir partnerle kaymaktansa çiftler kategorisinde hiç yarışmamayı tercih ettiğini söylüyor. Maddie, bir fırsatı çöpe attığını savunuyor ve bunun sebebi olduğu için suçluluk duyuyor.

    Ardından yarışmanın kiss and cry alanında Emily, kameraların ve rakip takımların görebileceği şekilde Maddie’nin elini tutuyor. Bu, kusursuz kayışının ona yalnızca dördüncülük kazandırmasının hemen ardından yaşanıyor; Emily de içinden, eşcinsel olduğunu açıkça yaşamanın puanına mal olup olmadığını sorguluyor. Bir zamanlar odalarının dışında birbirlerini yok sayma kuralını kabul eden kız, şimdi bir patencinin bulunabileceği en göz önündeki yerde Maddie’yi sahipleniyor.

    Kısaca: Emily’nin sadakati, Maddie’nin savunmalarının ardındaki kişiyi görmesine dayanıyor; ama Maddie’den de cesur olmasını bekliyor.

  • Maddie’nin babası David, "Kiss Me, Captain" kitabının kötü karakteri mi?Spoiler

    David Reyes, taciz konusunda endişelenip Maddie’nin bakımını Emily’ye emanet ediyor; ancak daha sonra desteğini ilişkilerini bitirmeleri şartına bağlıyor ve okul ücretini ödemeyi kesiyor. Özür diliyor, ardından Maddie’nin onları ayırma girişimi olarak gördüğü bir taşınma öneriyor. David, Maddie’nin ilişkisini onu uzaklaştırmaya çalışmadan kabul edebilir mi?

    Endişesi geçmişinin bir parçası; kabul ettiğinin kanıtı değil

    David Reyes’in davranışları, kötü karakterin onun temel rolü olup olmadığına kesin yanıt vermeden, tutumu hakkında net bir değerlendirme yapmayı mümkün kılıyor. Maddie’yi Emily’yi reddetmeye zorlamak için maddi desteğini kullanıyor, ardından şartları hâlâ kaygı verici olan bir barışma öneriyor. Daha önce gösterdiği endişe ve sonradan dilediği özürler değerlendirmeye dahil edilmeli; ancak hiçbiri asıl soruyu yanıtlamıyor: Maddie’nin seçtiği hayatı kabul edebilir mi, yoksa onun yerine başka bir hayat üzerinde pazarlık etmeye mi çalışır?

    46. bölüm, bu soru için önemli bir başlangıç noktası sunuyor. David ve Hanna Reyes, Derek Hastings’in Emily’yi taciz ettiğini, patencilerin de zorbalık ve sabotajla karşı karşıya kaldığını biliyor. Yeni bir sorun çıkarsa kendilerine haber verilmesini istiyor ve Maddie’nin günlük bakımını Emily’ye emanet ediyorlar. Emily randevuları, yemekleri ve gelişmeleri takip edeceğine söz veriyor. Bu sahne, David’in ebeveynce kaygısını ve Emily’ye duyduğu güveni gösteriyor; sorumlu kişilere karşı harekete geçtiğini ise göstermiyor.

    Bu kaygının samimi olduğunu düşünmek makul, ancak sahne David’in içinden geçenleri kanıtlamıyor. Daha net biçimde ortaya koyduğu şey, Emily’nin Maddie’nin iyileşme sürecinde kabul gören yeri. Birlikte olduklarını öğrenmeden önce David, Emily’ye pratik sorumluluklar konusunda güveniyor. Maddie ilişkilerini açıkladıktan sonra ise Emily’nin etkisini suçluyor. Bu değişim, tepkisini Emily’yi güvenilmez ya da ilgisiz bulmasına bağlamayı zorlaştırıyor.

    Okul ücretini ödemeyi kesmesi, onaylamamasını somut sonuçlara bağlıyor

    64. bölümde parkta Maddie, David ve Hanna’ya gay olduğunu, bunu yıllardır bildiğini ve onlara yalan söylediğini anlatıyor. David ona kafasının karışık olduğunu söylüyor; ilişkisini travmaya ve Emily’nin etkisine bağlıyor. Ardından ailesinin desteğini ve Maddie’nin eğitim ile paten kariyerindeki geleceğini, Emily’den yana olmaktan vazgeçmesi şartına bağlıyor. Tepkisi, anlaşmazlığın ötesine geçip maddi sonuçları olan bir ültimatoma dönüşüyor.

    Bu yüzleşme, Maddie’nin hayatını kimin açıklayacağı üzerine de bir mücadele. Maddie, kendisi hakkında uzun zamandır bildiği bir şeyi anlatıyor; David ise onun sözlerini geçersiz kılan açıklamalar getiriyor. Maddie’nin ihtiyaç duyduğu kaynakları David kontrol ettiği için bu reddediş daha da ağırlaşıyor. David yalnızca kararını yeniden düşünmesini istemiyor. Kimliği hakkındaki kendi yorumunu, planlarının desteği hak edip etmediğine karar vermek için gerekçe yapıyor.

    69. bölüm, maddi desteği kesme tehdidinin ciddi olduğunu doğruluyor. David desteğini çektiğini açıklıyor ve Maddie’ye ödemeyi ayarlaması ya da okulu bırakması için iki hafta veriyor. Maddie acil bir mali yardım görüşmesi ayarlamaya çalışıyor. 70. bölüme gelindiğinde yeni planında krediler, çalışma-burs programı, maddi zorluk bursu ve atletizm ofisinde yarı zamanlı bir iş var. Sonuçlar somut: Lakeview’de kalabilmek için artık yeni bir borç yükünü, çalışmayı ve kurum desteğini üstlenmesi gerekiyor.

    David’i antagonist olarak değerlendirmenin en güçlü dayanağı bu. Kararı, Maddie’nin seçtiği hayatı sürdürebilmesinin önüne engel çıkarıyor. Coach Marquette, Maddie’nin okuldan ayrılmasına göz yummak yerine ona kaynak bulmaya çalışarak çarpıcı bir karşıtlık oluşturuyor. Fark yalnızca iyilikle öfke arasında değil. Bir otorite figürünün fırsatlara erişimi, Maddie’nin seçimlerini korumak için mi yoksa onları kısıtlamak için mi kullandığı da söz konusu.

    Özrü dikkate değer; ama otomatik olarak affedilmesini gerektirmiyor

    David, hatalı davrandığını kabul ediyor. 79. bölümde Emily’yi öğrendiğindeki tepkisi için özür diliyor ve kavga etmemeleri gerektiğini söylüyor. Maddie, mesafesini koruyarak arada bir telefon etmelerine izin veriyor; David yeni bir öneriye geçtiğindeyse konuşmayı bitiriyor. Daha sonra David, Maddie’nin desteğini kesmesinin yanlış olduğunu bir kez daha kabul ediyor. Maddie onu affetmeden hatta kalıyor. İletişim yeniden başlıyor, ancak hikâye bunu tamamlanmış bir barışma olarak sunmuyor.

    Bu özürler önemli; çünkü David’in davranışlarını hiç sorgulamadığını söylemek adil bir değerlendirme olmaz. Ancak özrün sınırları da en az kendisi kadar önemli. Desteği kesmenin yanlış olduğunu kabul etmesi, Emily’yi kabul ettiğini tek başına kanıtlamıyor ya da Maddie’nin uğradığı maddi zararı telafi etmiyor. Maddie’nin onu dinlemeye razı olması, kötü karakter sorusunun gözden kaçırabileceği bir ayrımı koruyor: Birine yeniden konuşma fırsatı verilebilir; bu, o kişinin geçmişte sahip olduğu güveni ya da söz hakkını yeniden kazandığı anlamına gelmez.

    Yeniden başlayan telefonlar, David’in davetlerini Maddie’nin ailesine duyduğu özlemle de ilişkilendiriyor. Ona Hanna’nın ağlayıp kendisi için endişelendiğini söylüyor ve ailece konuşmayı öneriyor. Maddie, Emily’yle kavga ettiklerini anlattıktan sonra ziyarete gitmeyi kabul ediyor. Bu koşullar, davetin duygusal ağırlığını anlamaya yardımcı oluyor. Ancak David’in yakınlığının hesaplı mı, kendiliğinden mi, yoksa hikâyenin yanıtsız bıraktığı bir karışım mı olduğunu göstermiyor.

    Denver, barışmanın hangi şartlarla mümkün olduğunu sınava sokuyor

    Maddie eve yaptığı ziyarette David, önceki tepkisini yetiştirilme tarzına bağlıyor ve aceleci davranmış olabileceğini söylüyor. Ardından sözde bir uzlaşma öneriyor: Maddie, Victoria Hughes’un yönettiği Denver’daki bir paten programına geçebilir. Maddie bunu, Emily’den ayrılması için yapılmış bir baskı olarak görüyor. Lakeview’den ayrılmayı ya da Emily’den vazgeçmeyi reddediyor ve akşam yemeğine planı konuşmadan devam etmeyi istiyor.

    Kullanılan dil yumuşamış olsa da öneri, asıl çatışmayı açıkça çözmüyor. Bir antrenman fırsatı destek gibi görünebilir; yine de Maddie’den hayatını Emily’den uzak kalacağı şekilde yeniden düzenlemesini isteyebilir. Bu, Maddie’nin yorumu; David’in bütün niyetleri hakkında bağımsız biçimde doğrulanmış bir bilgi değil. Yine de Maddie’nin reddi, neyin söz konusu olduğunu ortaya koyuyor: Barışma yalnızca bir teklifin ne kadar makul sunulduğuna göre değerlendirilemez; teklifi kabul etmenin ne gerektireceği de hesaba katılmalı.

    Ziyaret, Maddie’nin özlediği sevgiyi de sunuyor. Film izlerken David kolunu ona doluyor ve bu hareket Maddie’ye affedildiğini hissettiriyor. Ancak 100. bölümde Maddie, Emily’ye anne babasının nazik davrandığını ama ilişkileri hakkında sessiz kaldıklarını anlatıyor. Babasının sarılması ve onunla gurur duyduğunu söylemesi, Emily’yi kabul etmekten kaçınmanın yolları gibi geliyor. Dolayısıyla çözüme kavuşmamış mesele, David’in sıcak davranıp davranamayacağından daha özel: Bu sıcaklık, Maddie’nin partnerini de gerçekten tanımayı kapsayabilir mi?

    100. bölüme gelindiğinde David’in zarar veren davranışları açıkça ortaya konmuş durumda; nihai rolü ise belirsizliğini koruyor. Desteğini çekti, yanlış yaptığını kabul etti ve Maddie’nin Emily’den ayrılmak olarak anladığı bir taşınma önerdi. Özrünü anlamsız saymak eldeki kanıtların ötesine geçmek olur; bunu kabul anlamına yormak da öyle. Kitap, kötü karakter sorusunu somut bir sınavla okura bırakıyor: David, Emily’yi uzaklaştırması ya da ondan kaçınması gereken biri gibi görmeden Maddie’yi kucaklayabilir mi?

    Kısaca: David’in gösterdiği kaygı ve dilediği özürler geçmişinin bir parçası; ancak bunlar okul ücretini ödemeyi kesmesini silmiyor ya da Emily’yi kabul ettiğini kanıtlamıyor. Asıl soru, Maddie’yle gerçekten barışmasının Emily’yi de kapsayıp kapsayamayacağı.

  • Maddie neden Emily’den kaçıp duruyor?Spoiler

    Maddie, Emily’yi sevdiğini itiraf ettikten sonra bile ondan uzaklaşıyor. Gizli kalma ve kariyeriyle ilgili korkularından söz ediyor, ailesiyle yaşadığı acı verici iletişimi saklıyor ve sonunda Emily’nin yardım etme çabalarından geri çekiliyor. Uzaklaşması giderek savunmasız kalma ve kendi kararlarını verme mücadelesi gibi görünüyor. Maddie, Emily’yi tamamen dışlamadan ondan biraz alan isteyebilir mi?

    Duyguları gerçek; onlarla yüzleşme becerisi ise değişken

    Maddie’nin tekrar tekrar geri çekilmesi, Emily’yi sevmediğinin güvenilir bir kanıtı değil. En belirgin çelişki, aşk itiraflarının çevresinde ortaya çıkıyor: Maddie ameliyattan sonra muhtemelen aşkını itiraf ettiğini kabul ediyor ama bunu gerçekten kastettiğini inkâr ediyor, ardından Emily’nin aşk itirafına karşılık vermeyi reddediyor. 53. bölümde ise bunu gerçekten kastettiğini kabul ediyor. Duygusu netleşiyor; değişip duran şey, konuşmaya ve duygusal olarak yanında kalmaya ne kadar istekli olduğu. Kaçışı, Emily’ye karşı alınmış tek bir karardan çok, yakınlık baş etmesi zor bir hâl aldığında tekrar tekrar verdiği bir tepki gibi görünüyor.

    Başlangıçta Maddie geri çekilmek için somut gerekçeler sunuyor. 50. bölümdeki tartışmada söylentilerden, soruşturmacılardan ve kariyerinden söz ediyor. Biri onları duyduğunda, çocukluğundan beri eşcinsel olduğunu sakladığını, istemediği erkeklerle çıktığını da anlatıyor. Patinaj kariyerini destekleyen maddi yardımı kaybetmekten ve imaja fazlasıyla önem veren bir sektörde zorluk yaşamaktan korkuyor. Bu yüzden Emily’yi sevdiğini söylemek yalnızca özel bir itiraf değil. Maddie’ye göre bu söz, başkaları duyduğu anda artık kontrol edemeyeceği sonuçları da beraberinde getiriyor.

    Sonunda itiraf ettiği anın zamanlaması önemli. Taylor onları açığa çıkarmayacağına söz veriyor; ardından Maddie, Emily’ye aşk itirafının samimi olduğunu söylüyor. Bu sıralama, güvence verildiğinde dürüstlüğün kolaylaştığını düşündürüyor; Emily bir anda daha sevilesi biri hâline gelmiş değil. Ancak bu kalıcı bir çözüm değil. Maddie daha güvenli bir anda aşkını kabul edebilir ama bu duyguyu çevreleyen her baskıya nasıl dayanacağını bilemeyebilir. Bu ayrım, gerçek bir dönüm noktasının neden uzaklaşma alışkanlığını sona erdirmediğini açıklamaya yardımcı oluyor.

    Artık yalnızca ilişkilerini değil, acılarını da saklıyor

    59. bölümde bu alışkanlığın acı verici bir örneği ortaya çıkıyor: Maddie ailesine ilişkileri olmadığını söylüyor, anlatacak bir şey bulunmadığında ısrar ediyor ve ardından tek başına ağlıyor. Yine de yalan söylediğini Emily’ye anlatıyor. Burada geri çekilmek, tamamen ortadan kaybolmak anlamına gelmiyor. Maddie aile meselesinde Emily’yi kısa süreliğine dışarıda bırakıyor, sonra yaşadığı zararı onunla paylaşıyor. Birbiriyle bağdaşmayan güvenlik biçimlerini aynı anda istiyor; ikisini de korumaya çalışmak onu rahatlatmak yerine üzüyor.

    Daha sonra korktuğu maddi tehlike gerçeğe dönüşüyor: Babası maddi desteğini kesiyor ve Maddie’ye ödeme ayarlaması ya da okuldan ayrılması için iki hafta veriyor. Emily onu teselli ettiğinde Maddie yalnızca yanında kalmasını istiyor. Bu istek, Maddie’nin her zaman ilgiyi reddettiği fikrine önemli bir karşı örnek. İhtiyacını dile getirebiliyor ve ilişkiyi bitirmeden ya da hiçbir şey olmamış gibi davranmadan birinin yanında olmasını kabul edebiliyor. O anda Emily’nin varlığı yetiyor; Maddie’den hemen bir yanıt vermesi beklenmiyor.

    Hayal kırıklığı yaratan yarışma puanlarının ardından ise Maddie’nin geri çekilmesi dışarıdan anlaşılması daha zor bir hâl alıyor. Bir şikâyeti geçiştiriyor, jüri üyelerinin kendisi hakkındaki değerlendirmelerinde haklı olabileceğinden korkuyor ve sonrasında iyi olduğunu iddia ediyor. Emily sonunda Maddie’nin donuk ifadesinden neredeyse anında neşeli bir selamlamaya geçtiğini fark ediyor. Artık saklanan şey yalnızca birlikte olup olmadıkları değil. Maddie, ortak hayatlarının içinde fiziksel olarak oradayken ne kadar kötü hissettiğini gizliyor. Kaçmak, odadan çıkmak yerine kendini okunamaz hâle getirmek anlamına gelebiliyor.

    Sevilmek, kendini yük gibi hissetmesine engel olmuyor

    Emily’nin bağlılığı, Maddie’ye her zaman Emily’nin amaçladığı biçimde ulaşmıyor. Emily başka biriyle yarışmak yerine çift pateninden çekildiğinde Maddie, bu fırsatı değerlendirmesi gerektiğini söylüyor. Emily kararın kendisine ait olduğunu vurguluyor ama Maddie kendini suçlu hissediyor. Aralarındaki anlaşmazlık zor bir uyumsuzluğu açığa çıkarıyor: Emily, Maddie’yi seçmeyi kendi iradesini ortaya koymak olarak görüyor; Maddie ise bu seçimi kısmen, onu sevmenin Emily’ye bir bedel ödettiğinin kanıtı olarak algılıyor. Aynı davranışın ne anlama geldiği konusunda yaşanan bir çatışmayı güvence vermek kolayca çözemiyor.

    Maddie’nin tepkisi her zaman daha az şey istemek olmuyor. Bazen kendisinden daha fazlasını bekliyor. Riskli throw triple Salchow hareketini programda tutmakta ısrar ediyor ve daha sıkı antrenman yapmayı, bir yük olmadığını ve babasının yanıldığını kanıtlamakla içten içe ilişkilendiriyor. Bu da rekabetçiliğini duygusal olarak geri çekilmesiyle bağlantılı kılıyor: kendi değerine dair korkusuna performansıyla yanıt vermeye çalışıyor. Tartışmasız biçimde değerli bir partner hâline gelirse belki ne kadar güvensiz hissettiğini açığa vurması gerekmez. Bu son bağlantı, Maddie’nin açıkça belirttiği bir gerekçe değil, bir yorumdur.

    Ava, Emily’yi sorun hâline getirmeden yararlı bir karşılaştırma sunuyor. Kahve içerken Ava, Maddie’ye ailesini özlemenin zayıflık olmadığını söylüyor ve onları görüp görmeme kararını ona bırakıyor. Maddie, ailesinin aramalarını Emily’den sakladığını itiraf ediyor. Bu konuşma, bir planı hemen savunmaya geçmeden özlemini kabul etmesine alan açıyor. Maddie’nin söyleyebileceklerinin, konuşmanın nasıl ilerlediğine de bağlı olduğunu düşündürüyor. Bu, Emily’den bilgi saklamasını haklı çıkarmaz ama başka bir dinleyiciyle konuşmanın neden bazen daha kolay geldiğini açıklamaya yardımcı olur.

    100. bölüme gelindiğinde alan ihtiyacıyla sessizlik birbirine karışıyor

    Babası hakkındaki tartışmalar, kendi kararlarını verme meselesini keskinleştiriyor. Maddie, haftalarca süren aramaları sakladığını kabul ediyor; Emily endişeyle tepki verince Maddie onu ailesini görüp göremeyeceğini kontrol etmeye çalışmakla suçluyor. Oradan ayrıldıktan sonra ise bu suçlamanın haksız olduğunu kendi içinde kabul ediyor. Her iki gerçek de önemli. Kendi kararlarını verme talebi, Emily’nin babasının başka bir hâline dönüştüğünü kanıtlamıyor; Maddie’nin haksız davranması da bu kararları kendisinin verme ihtiyacını ortadan kaldırmıyor.

    Özür dilemeleri iletişim sorununu çözmüyor, çünkü Maddie planlanan ziyareti açıklamayı hâlâ erteliyor. Hafta sonunda Emily’den onu kurtarmaya çalışmadan kendisine güvenmesini istiyor ama yeniden bir araya gelişleri tamamlanmış hissettirmiyor: fiziksel yakınlık, Emily’nin aralarındaki mesafeyi hissetmesini engellemiyor. Artık mesele yalnızca birinin peşinden koşup diğerinin kaçması değil. Emily, sınırlarına saygı göstermeye çalışırken bu sınırları anlayabilmesi için gereken bilgilerin çok azını alıyor. Maddie ise Emily’nin içinde bulunduğu asıl duruma yanıt verebilmesini sağlayacak deneyimlerin bir kısmını saklarken güven istiyor.

    100. bölüm bu gerilimi belirgin hâle getiriyor. Maddie, ailesinin ilişkiyi kabul etmekten kaçınarak nazik davrandığını Emily’ye söylüyor; ardından bir plan yapma girişimini reddedip eve gitmek istiyor. Yurda döndüklerinde, Emily’nin endişeli ilgisinden kaçmak için duşa çekiliyor. Yaşadığı incinmeyi paylaşmış olsa da sonrasında gelenlere katlanamıyor. Bu nedenle yanıt bekleyen soru oldukça açık: Maddie, Emily’yi tamamen dışlamadan ondan biraz alan isteyebilir mi? Hikâye bu noktada, bunu başarıp başaramayacaklarını değil, farklı türde bir konuşmaya ihtiyaçları olduğunu gösteriyor.

    Kısaca: Maddie’nin geri çekilmesi, gizli kalma korkusundan; yönetiliyor ya da yük oluyormuş gibi hissetmeden ilgiyi kabul etmekte zorlanmasına doğru evriliyor. Emily’ye duyduğu aşk kesinleşmiş durumda; dürüst iletişim meselesi ise hâlâ çözüme kavuşmuyor.

  • Victoria Hughes kim ve ne istiyor?Spoiler

    Victoria Hughes, eski bir Olimpiyat gümüş madalyası sahibi ve Bölgesel Seçim Komitesi başkanıdır. Maddie’ye artistik patinaj konusunda rehberlik eder ve David Reyes’le başka programları konuşur. Hikâyedeki rolü bellidir; asıl planıysa hâlâ net değildir. Victoria, Maddie için gerçekten ne istiyor? Kitap bu soruyu 128. bölümde gündeme getiriyor.

    Victoria, unvanlarıyla ve nüfuzuyla çıkageliyor

    Victoria Hughes, "Kiss Me, Captain" romanında etkileyici bir artistik patinaj geçmişinden çok daha önemli bir özelliğiyle öne çıkıyor: kurumsal otoritesi. Coach Marquette onu, eski bir Olimpiyat gümüş madalyası sahibi ve Bölgesel Seçim Komitesi başkanı olarak tanıtıyor. Victoria hem bu sporda başarı kazanmış biri hem de sporcuların değerlendirildiği süreçte söz sahibi biri olarak konuşabiliyor. Bu iki özelliğin birleşimi, kişisel tavsiyeleri başlamadan önce bile Maddie’nin onu ciddiye alması için bir neden oluşturuyor.

    Victoria’nın ne istediğine dair en net yanıt aynı zamanda en sınırlı olanı: Maddie’ye antrenman ve yarışma çevresi konusunda tavsiyelerde bulunmayı teklif ediyor, ardından Lakeview University dışındaki fırsatları konuşuyor. Bu davranışlar onun sürece dahil olduğunu gösteriyor; nihai amacını değil. Bu noktada önemli olan, Victoria’nın Maddie’ye sunduklarıyla Maddie’nin bunları değerlendirmesini neden istediği arasındaki fark. İlki ortada; ikincisi ise hâlâ belirsiz.

    Victoria’nın takıma yaptığı ilk konuşma, bu ayrımı hemen önemli kılıyor. Dikkat dağıtıcı dış etkenlerden uzak durmayı vurguluyor ve bakışları, hem Maddie’nin hem de Emily’nin fark edeceği kadar uzun süre ikisinin üzerinde kalıyor. Sahne, gizli bir gündemi olduğunu ortaya koymuyor. Ancak rahatsız edici bir belirsizlik yaratıyor: Rekabet disiplinine dair genel bir öğüt, Victoria ne demek istediğini doğrudan açıklamadan, bu iki patenciye kişisel bir mesajmış gibi ulaşıyor.

    Victoria’yı sıradan bir konuk mentordan ayıran da bu. Sözleri genel tavsiyeler gibi görünse bile bir seçici kurul üyesinin ağırlığını taşıyor. Maddie yalnızca başarılı bir eski sporcunun onu anlayıp anlamadığını tartmıyor. Aldığı rehberlik, ikisi de bu baskının adını koymasa bile, konumu gereği rekabet ortamında onay verme gücü bulunan birinden geliyor.

    David’le bağlantısı belli, ama her şey açıklığa kavuşmuş değil

    Victoria’nın Maddie’yle doğrudan iletişim kurmasını sağlayan kişi David Reyes. İlk mesajında, Maddie’nin babasının iletişim bilgilerini verdiğini söylüyor ve antrenman ya da yarışma çevresi hakkında konuşmayı teklif ediyor. Bu, yalnızca Emily’nin kuşkusundan ibaret değil; somut bir bağlantı. Ancak David’le Victoria’nın neler konuştuğunu bütünüyle açıklamıyor ve Maddie için aynı şeyleri istediklerini de kanıtlamıyor.

    İletişim ters yönde de sürüyor. Zorlu bir antrenmanın ardından David, Maddie’ye gergin göründüğü için Victoria’nın kendisine ulaştığını söylüyor. Victoria’yı, Maddie’nin konuşabileceği tarafsız biri olarak sunuyor. Ama bu tanımın kime ait olduğuna dikkat edin: David’e. Hikâye, onun Victoria’yı bağımsız bir destek olarak önerdiğini gösteriyor; ancak bu öneri tek başına, desteğin gerçekte ne kadar bağımsız olduğunu kanıtlamaz.

    Daha sonra Maddie zorlandığını açtığında David, Victoria’nın onunla başka paten programlarını konuştuğunu ve Maddie adına telefon görüşmeleri yapabileceğini söylüyor. Maddie, transferden mi söz ettiğini soruyor. David, onu yönlendirmeye çalıştığını reddetse de seçenekleri anlatmayı sürdürüyor. Kesin olan şu: Maddie’nin paten kariyerinde olası değişiklikler, Maddie bu konuşmaları tam olarak anlamadan önce babasıyla Victoria arasında ele alınıyor.

    Maddie’nin kararsızlığını olduğu gibi bırakmak gerek. Babasının kaygısının ve Victoria’nın teklifinin samimi mi, yoksa onu belli bir yöne çekme çabası mı olduğunu anlayamadığı için buz pistinin dışında ağlıyor. Emily iletişimi daha kuşkucu bir gözle yorumluyor, ama onun yorumu doğrulamanın yerini tutmuyor. Roman, Victoria’nın amacını sorgulamak için okura nedenler sunuyor; ancak onun iç dünyasına erişim sağlamıyor.

    Teklifi, Maddie’nin hayatındaki gerçek bir ihtiyaca karşılık geliyor

    Victoria’nın çekiciliği, yalnızca nüfuzlu insanları tanımasından kaynaklanmıyor. Kafedeki buluşmalarında ona anlayış gösteriyor, daha iyi koçluk imkânı sunan ve siyasetin daha az etkili olduğu programları konuşuyor. Maddie, kendisini sürekli gözleniyor ve baskı altında hissediyor; bu teklif de ilgisini çekiyor. Victoria’nın niyeti ne olursa olsun, yaklaşımı Maddie’nin gerçekten dile getirdiği bir zorluğa dokunuyor. Bu ilgiyi basit bir saflık olarak görüp geçmek, konuşmanın neden önemli olduğunu gözden kaçırır.

    Baskı, nedenleri tartışmalı olsa bile hayal ürünü değil. Maddie antrenmanlarda defalarca düşüyor ve Coach Marquette, iyileşmiş olan bileğini soruyor. Daha sonra çift axel sırasında bileği boşalıyor ve Coach antrenmanı bitiriyor. Maddie’nin fiziksel olarak hazır olup olmadığı ve iyi durumda bulunup bulunmadığı konusunda gerçek kaygılar var. Victoria’nın teklifi, yalnızca ilişki gerilimiyle açıklanamayacak, ilgi gerektiren bir durumun içine giriyor.

    Baş başa yaptıkları başka bir görüşmede Victoria, Maddie’nin Emily’yle ilişkisinin patenini etkileyip etkilemediğini soruyor. Maddie, hayatındaki farklı stres kaynaklarını birbirinden ayıramadığını kabul ediyor. Konuşma, ikisinin paylaştığı roller üzerine düşünmesine yol açıyor: ev arkadaşları, antrenman partnerleri, rakipler ve sevgililer. Bu rollerin iç içe geçmesi içinde kendine ait bir alan istemesi anlaşılır; Victoria’nın rehberliğinin Maddie’ye durumu adil biçimde değerlendirmesinde yardımcı olup olmadığıysa ayrı bir mesele.

    Hikâye, Emily’yle yakınlığı da bütünüyle zararlı göstermiyor. Emily, ikisinin çiftler programını gözlerinde canlandırmasını önerdiğinde, birlikte adım adım üzerinden geçiyorlar ve gerginlik kısa süreliğine azalıyor. Bu küçük karşı örnek önemli. Maddie’nin ilişkisi hem baskı hem de somut destek barındırabiliyor. Bu ilişkiye değinen bir tavsiye, mesafenin kendisini daha iyi karar vermenin kanıtı saymak yerine her iki yönü de hesaba katmalı.

    İpuçlarının ortaya koydukları ve koymadıkları

    Yarışma sabahı geldiğinde transfer konusu, Victoria’nın Maddie’ye teklifinin hâlâ geçerli olduğunu hatırlatacağı kadar somutlaşmıştır. Maddie, kötü performans sergileme ihtimaliyle ilgili güvence almak için ona mesaj atmıştır; ancak Victoria’nın devam mesajına cevap vermez. Bu, değerlendirilen bir seçeneği ortaya koyar; verilmiş bir kararı değil. Victoria, Maddie’nin zorlandığı bir anda danıştığı biri hâline gelmiştir, fakat bu rolün ileride ne anlama geleceği hâlâ belirsizdir.

    Maddie ardından mesajlaşmayı Emily’den saklar ve hareketleri not aldığını söyler. Bu yalan aralarındaki güvene zarar verir, ama Victoria’nın ona sır saklamasını söylediğini kanıtlamaz. Bu hikâye çizgisini adil değerlendirmek için aradaki farkı gözetmek şart. Victoria’nın dahil oluşunun ilişki içindeki sonuçları görülüyor; onun ne kadar bilgi sahibi olduğu ve ne ölçüde sorumluluk taşıdığıysa açıklanmıyor.

    115. bölüm, durumu aşk ile hırs arasında verilmesi gereken basit bir karara indirgememek için başka bir neden daha sunuyor. Emily ve Maddie temiz bir program çıkarıyor ama düşük puan alıyor. Coach Marquette de puanlamadaki bir örüntüyü belgelendirip itirazda bulunmaya karar veriyor. Hakemler sonucu kişisel durumlara atıfta bulunarak savunuyor. Bu anlaşmazlık, spor içinde tartışmalı bir muamele olduğunu ortaya koyuyor; düşük puanlardan Victoria’nın sorumlu olduğunu değil.

    Dolayısıyla Victoria; mentorluk, aileyle kurulan bağlantı ve rekabet ortamındaki otoritenin kesiştiği, henüz çözüme kavuşmamış bir noktada duruyor. Okurlar onun unvanlarını, David’le iletişimini ve Maddie’yle konuştuğu alternatifleri biliyor. Ancak asıl planına dair doğrulanmış bir açıklamaları yok. Somut soru, Maddie’nin desteğe ihtiyacı olup olmadığı değil—var—Victoria’nın sunduğu rehberlikle Maddie’nin geleceği için gerçekten ne istediği.

    Kısaca: Victoria’nın otoritesi ve sürece dahil oluşu belli; amacı değil. Teklifi, Maddie’nin yaşadığı gerçek sıkıntıya karşılık geliyor, ancak Maddie’nin geleceği için gerçekten ne istediği hâlâ yanıtlanmamış bir soru.

Yorumlarımız kitabın çıkış noktasına, açılış bölümüne ve My Passion uygulamasındaki okur verilerine dayanır; arka kapak yazısının ötesinde spoiler içermez.